|
5 september 2010 – Nijkerk – 80 km, 12-19°,
matige OostNoordOostenwind, zonnig – 11 rijders: Tom, Gerard, Enrico, Marcel, Herman, Han, Aad, Rijn, Timo, Rob &
Michiel Met 10 rijders zijn we gestart en ook werd met 10 man de rit beeindigd en
toch reden we (een tijdje) met z’n elven. Herman moest schoondochter en kids vroeg naar Schiphol wegbrengen en had Enrico
om de route gevraagd om zich later bij ons te voegen. Mogelijk was hij zelfs al thuis, dus kozen we mede daarom voor Nijkerk.
In Naarden bleek dat Herman nog niet was gearriveerd. Een Naardenees dacht dat we verdwaald waren en zei, toen wij aangaven
dat we naar Nijkerk wilden: “maar jullie zitten hier in de vesting van Naarden”. :-)
Via de geëigende paden reden we naar Nijkerk. Gerard, op zijn nieuwe ‘VanNicholas’
was niet vooruit te branden. Het leek wel of hij er met de rem op reed. Ook schrijver dezes was een paar jaar geleden de overstap
naar een nieuwe fiets niet meteen goed bevallen. Behoudens enkele demarrages kon het tempo zeer aangenaam worden genoemd.
In opperbeste stemming, die helaas later zou omslaan, namen we daarom plaats in het zonnetje van het terras aan de haven.
Ook drong langzaam tot ons door dat Rijn jarig was geweest en de consumpties voor zijn rekening zou nemen. Wat was Aad weer
blij! Van harte proficiat, Rijn. Er werd weer heel wat afgelachen maar de grootste stunt kwam toen we opstapten. Rijn probeerde,
omdat hij dat vroeger ook al eens had meegemaakt, het achterwiel van Gerard rond te draaien. Het bleek
dat het wiel meteen stopte en dat Gerard er letterlijk met de rem op had gereden. Toen we het terrein van de haven verlieten
arriveerde net Herman. Hij was kwart voor tien terug van Schiphol en via het nieuwe land naar ons toegereden.
Voor de wind reden we terug langs de Nijkerkerweg. Gerard, eindelijk bevrijd, ging op kop. Na het
oversteken van de Waterlandse weg kwamen we op de Adelaarsweg terecht. Aan het eind sloegen we linksaf de Schollevaarweg op.
Even nadat deze was overgegaan in de Tuureluurweg sloeg het noodlot toe. Een stuk hout wat er ongevaarlijk uitzag, werd door
de eersten gemist maar Herman reed er recht overheen. Hij bleef overeind maar het stuk hout vloog daarna tussen Han’s
voorvork waardoor hij opzij werd gekatapuleerd tegen Enrico aan. Met een vaart van 37 km/u smakten beiden tegen het asfalt.
Han bleef wat versuft in het gras langs de weg zitten maar Enrico stond alweer toen de anderen bij hen kwamen. Bij Enrico
viel in eerste instantie een lelijke bult op zijn elleboog en diverse schaafwonden op. Han had een pijnlijke plek op zijn
ribben en ook diverse schaafwonden. De derailleur van Enrico’s fiets was volledig
afgebroken en er zat een enorme slag in zijn, uit het frame geslagen, achterwiel. Verder fietsen was voor hem onmogelijk..
De fiets van Han bleek later een verbogen stuur en achterwiel met lichte slag te hebben. Hier viel nog wel op te fietsen.
De derailleur van Enrico werd vakkundig gedemonteerd door Aad, de ketting opgebonden en het achterwiel weer in het frame gezet.
Zodoende kon Enrico geduwd worden naar de Vogelweg waar Annelies, de vrouw van Enrico, en dochter, gebeld en toevallig winkelend
in Almere, al snel arriveerden. De fiets werd ingeladen en ze vertrokken richting EHBO van Ter Gooi want de wat afhangende
schouder van Enrico zag er verontrustend uit. Rustig fietsten de anderen terug naar
huis. Veel valt hier niet over te vermelden, behalve dat Gerard, om een aanstormende groep fietsers te ontwijken, het gras
inreed en daar omviel omdat hij niet snel genoeg los kwam. Even over half drie kreeg schrijver dezes van Enrico het volgende
mailtje: “Gebroken sleutelbeen, eventueel morgen opereren”. Helaas werd onze angst bewaarheid. ’s Avonds
nog even met Enrico gebeld. Hij klonk goed en vat de zaak heel nuchter op. Ook Han nog gesproken. Hij heeft nog last van zijn
borstkas maar ziet het met vertrouwen tegemoet. Ik neem aan namens allen te spreken
om hen een goed herstel en sterkte te wensen. Zo’n fijn weer om te fietsen en zo’n nare afloop. 29
augustus 2010 – Monnickendam – 59 km, ±16°, matige tot krachtige ZuidWestenwind, heen: (plens) regen,
terug: bewolkt – 7 rijders: Enrico, Gerard, Herman, Aad, Tom, Rob & Michiel Zeven
bikkels hadden zich verzameld om de elementen te trotseren. Han had zich, wegens griep, bij Enrico afgemeld. Al op weg van
de Hakkelaar naar het bankje moest schrijver dezes zijn regenjack aantrekken. Bij het bankje besloten we voor Monnickendam
omdat buienradar die kant op nog de minste regen aangaf. Toen we Muiden
uitreden zette de regen door en trok iedereen zijn jackje aan. Via de gebruikelijke route reden we richting Monnickendam,
alleen werd ipv Durgerdam via Ransdorp gereden. De meesten hadden overschoentjes aan en het voordeel hiervan is dat je voeten
slecht heel geleidelijk nat worden maar toch totaal. Toen we Uitdam uitreden hield het op met ‘normaal’ regenen
en ging het over in een tropische regenbui, waarbij de ‘bellen op het asfalt stonden’. Als verzopen katten reden
we Monnickendam binnen. Bij Cafe de Zwaan hadden ze geen bezwaar tegen enige wateroverlast en konden we gewoon plaatsnemen.
Tom was een beetje onderkoeld geraakt, had zijn beenspieren niet meer in bedwang en zat te
‘shaken’ op zijn stoel. Gelukkig ging het op de terugweg over. We zaten nog geen vijf minuten of de lucht brak
open en werd er zelfs een zonnestraal waargenomen. De stop was zoals altijd gezellig maar dit keer zonder wederwaardigheden.
Rob nam de consumpties voor zijn rekening want hij was afgelopen dinsdag 62 jaar geworden. We hebben hem luidkeels toegezongen.
Rob, nogmaals van harte proficiat. We besloten niet via de Poppendammergouw
terug te rijden want deze stond, net als op 21 maart jl tot Aad en Marco’s ontsteltenis , zeker onder water.
Dus eerst naar Broek in Waterland en daarna langs de Broekervaart richting golfbaan. De wind
was inmiddels tot krachtig aangetrokken en we waren blij dat we vanaf de golfbaan deze meestens in de rug hadden.
In de afzink van de Schellingwouderbrug reed Herman lek. Aad en Enrico, die een stukje vooruit
reden, hadden dat niet in de gaten. Na het verwisselen van de band reden we via de Amsterdamse Brug en de Nesciobrug naar
de Diemerzeedijk. Even voorbij Gerard stonden Aad en Enrico op ons te wachten. Gezamelijk
reden we terug naar Muiden waar de sluis open bleek. Een rijpe muidense schone, die daar stond te wachten, raakte zeer onder
de indruk van Gerard’s gespierde dijen en heeft er, tot jaloezie van Rob (hij was tenslotte jarig geweest), zelfs even
in geknepen. Bij het bankje stond er ongeveer 59 km op de teller. Ondanks de regen een prettige rit. 22 augustus 2010 – Amstelkade – 75 km, ±22°, matige tot krachtige WestZuidWestenwind,
meestens bewolkt, soms zonnig – 11 rijders: Han, Rijn, Enrico, Marcel, Herman, Aad, Tom, Jan Portengen, Rob, Jurriaan
& Michiel Wederom had zich een grote menigte bij het bankje verzameld.
Het voorstel Amstelhoeve werd door iedereen geaccepteerd. Later bleek dat Amstelhoeve eigenlijk Amstelkade heet. De sluisbrug
was dicht dus kozen we de Lange Muiderweg naar Weesp. Via Ossenmarkt, Hoogstraat, Kerkstraat, Waagplein, Nieuwstad, Grote
Plein, Breedstraat, Groene Weg en Van Houtenlaan kwamen we bij Restaurant Tong AH, het voormalige De Adelaar, aan de Provinciale
weg uit. Over de Hoge Brug kozen we de oostzijde van het Gein. Daarna in Abcoude kort richting Baambrugge om alras rechtsaf
het nieuwe viaduct onder A2 naar de Winkeldijk te nemen. Na de Stokkelaarsbrug kozen we de westzijde van de Waver. Aan het
eind bij Nessersluis trokken we over het bruggetje richting Uithoorn. Op de Velddwarsweg reed Jan lek. Daarna via Uithoorn,
waar Marcel de terugreis reeds aanvaardde, en De Hoef naar de Amstelkade. Weinig bijzonders over het fietsen te melden. Des te meer over de koffie en het gebak omdat deze door Aad werden gesponsord. Tijdens de vorige
stop op de Amstelkade hadden we Aad, die toen op vakantie was, reeds per SMS gefeliciteerd en hem op deze verplichting gewezen.
De felicaties waren vanwege het feit dat, volgens Aad, zijn vrouw 45 jaar getrouwd was. Nogmaal van harte, Aad.
Tijdens de stop kwam ook het vertrek van Muidens burgemeester ter sprake. Ook Jan, als raadslid
voor PvdA toch zeker een insider te noemen, wist het naadje van de kous niet helemaal. Schrijver dezes heeft afgelopen dinsdagavond
de ingelaste raadsvergadering over dit onderwerp bijgewoond maar zoveel werd wel duidelijk dat de feiten anders lagen dan
door de burgemeester begin augustus aan de pers was medegedeeld. Ze had namelijk aangegeven dat de overige twee leden van
het college van B&W tijdens haar vakantie en achter haar rug haar portefeilles hadden afgenomen. Helaas
kon ze hierover niet nader aan de tand worden gevoeld omdat ze na het voorlezen van een verklaring, waaruit bleek dat ze het
al voor haar vakantie in een College-vergadering had vernomen, de Raads-vergadering verliet. De vergadering werd, na twaalven,
afgesloten met een stemming over een, overigens verworpen, motie van de oppositie om een onafhankelijk onderzoek naar ‘de
waarheid’ te doen. Schrijver dezes kon zich niet aan de indruk onttrekken dat dit politieke ‘ketelmuziek’
was als aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezingen in november. Via Woerdense
Verlaat, de Geer en Nieuwer Ter Aa kwamen we weer langs het AR-kanaal te rijden. Langs Driemond en de
spoorbrug reden we naar de Muiderbrug en vandaar terug naar Muiden waar de sponsor ons nog een lekker ijsje aanbood. Fijne
rit. 15 augustus 2010 – Natuurpark Lelystad – 94 km, ±20°,
krachtige Noordenwind, bewolkt, soms een zonnetje – 12 rijders: Enrico, Rijn, Rob, Tom, Marco, Jan Bijvoet, Frits, Guus,
Jurriaan, Marcel, Gerard & Michiel Één nieuw gezicht
bij het bankje en twee ‘oude’ gezichten. Guus van der Lee, bekend van schaatsclub ‘De Viking’, reed
voor het eerst mee. Jan en Frits hadden, volgens de clubannalen, op 2 augustus 2008 voor het laatst meegereden. De wind stond
pal Noord dus besloten we, voor het eerst dit jaar, naar het Natuurpark te rijden. Via de geëffende wegen werd er naar
toe gereden. D.w.z. Zuidpolderweg, Hakkelaar, Naarderstraatweg, IJsselmeer- weg, Hollandsche Brug, Blanchardpad, Farflerpad,
Het Oor, Oude Waterlandse Weg, Sturmeypad, Fongerspad, Walt Disneyplantsoen, Cecile B. De Millestraat, Karoenpad, Kraanvogelweg,
Betonpad, Trekweg, Knardijk en Meerkoetenweg. Veel valt er niet over te melden: de wind was krachtig tegen en er werd redelijk
waaier gereden. Buiten bij het restaurant van het bezoekerscentrum werd
er naast elkaar op de lounge-banken gezeten. Het plotselinge vertrek van de burgemeester van Muiden werd besproken. Onze clubgenoot
Fred Winnubst, toch meestal een vriendelijk man, is één van de hoofdaanstichters van het gebeuren, maar de details
van het hoe en waarom moeten nog duidelijk worden, o.a. in de extra ingelaste raadszitting van 24 augustus.
We besloten langs de Oostvaardersdijk ons opgebouwde windkrediet te gelde te maken. Via Meerkoetenweg
en Knardijk kwamen we er. Inderdaad kon met een aangename wind in de rug en twee vingers in de neusgaten makkelijk tussen
de 35 en 40 km/u worden gereden. Guus reed, voor het gemaal, nog lek.
Stilstaand merkten we pas hoe sterk de wind woei. Het was prachtig weer
om te vliegeren. Dat vond iemand, vlak voor de afbuiging naar het Muiderzand ook. Strak stond zijn vlieger aan de lucht maar
net toen we passeerden nam de vlieger een duik naar de grond en vlak voor Marco en Rob sloeg de vlieger op het fietspad. De
vliegeraar liet gelukkig de touwen los zodat de vlieger, die bij Marco tussen voorwiel en frame zat, meegenomen werd, anders
was een vreselijke valpartij (we reden veertig) ons lot geworden. De man stamelde excuses toen Rob tegen hem tekeer ging.
Wat rustiger reden we, toen de zaak eenmaal uit de knoop was gehaald, verder. Later
bedacht Enrico dat de vliegeraar om ons schrik aan te jagen mogelijk deze actie opzettelijk had uitgevoerd. Voor de Hollandsche
Brug reed Rob door naar Almere-Haven en over de brug reed Marcel richting Naarden en Jurriaan naar Muiderberg. Bij de Hakkelaar
haakten Tom en Michiel af. De overigen zullen zo rond 13.15 in Muiden zijn teruggekeerd. Een plezierige rit.
8 augustus 2010 – Edam – 82 km, 18-21°, aantrekkende noordwestenwind,
bewolkt en dreigende regen – 12 rijders: Rob, Gerard D, Rijn, Timo, Aad, Jan, Marcel, Hay, Juriaan, Enrico, Tom &
Herman Alhoewel deze schrijver voorstelde om onze jaarlijkse augustusrit naar Het
Twiske te doen, werd het door de strikte tegenwerping van Tom uiteindelijk Edam. Via IJburg, Schellingwouderbrug, Ransdorp,
Uit-, Monnincken- en Volendam kwamen we in Edam aan de uitspanning bij de haven aan het eind van het Oorgat. Die bleek nog
gesloten. Er werd naar de Dam gekoerst. We zaten er nauwelijks op het terras of er kwam een stortbui over ons heen. Gelukkig
is er aan de zijkant van het plein aldaar een ruime overkapping. De meest seniore senioren van het gezelschap - Timo van Dijk
en Gerard Demmers - trakteerden, de eerste omdat hij na drie kleinzonen een kleindochter had gekregen en
de tweede omdat hij de dag ervoor zeventig jaar was geworden. Heren, nogmaals onze gelukwenschen! Bij zo’n groot gezelschap
lukt het meestal niet een centraal koffiegesprek te hebben. Dus hoorde deze schrijver gesprekken over spijtoptanten die via
plastische chirurgie van hun tattoes af willen, over de waanzin van een regeer- c.q. gedoogaccoord met de PVV, over vakanties
in Italië en over ga-zo-maar-door. Toen de stortbui voorbij was werd de terugtocht aanvaard: over de provinciale weg
naar Monnickendam en Broek in Waterland. Vandaar langs de Broekervaart naar de golfvelden van Amsterdam-Noord en vervolgens
over de Zwarte Gouw richting de beide Schellingwouderbruggen, dan de Nesciobrug en langs paaltje-paling weer teug naar Muiden.
Deze schrijver wil dit verslag niet beëindigen zonder zijn teleurstelling neer te schrijven
over de nogal asociale manier van rijden deze zondag. Als er ergens een ingewikkelde bocht was of een obstakel, waardoor de
gang van het peloton werd vertraagd, keken de voorsten niet om of iedereen er weer bij zat. Scheuren maar, zo leek het devies.
Enkele keren ontstonden er daardoor subgroepjes en moest het achterste groepje zich de longen uit het lijf rijden om weer
bij het voorste te komen. Op de terugweg vlak na paaltje-paling kreeg Gerard D een lekke band. Ondanks geschreeuw van ho-stop-lek
reed een zestal gewoon door en werd die dag niet meer gezien. Meestal gaan we toch anders met elkaar om, zo dacht deze schrijver.
1 augustus 2010 – Leusden – 90 km, 20-25°, zwakke wind uit onduidelijke
richting, zonnig, soms bedekt – 8 rijders: Rijn, Han, Aad, Rob, Timo, Marcel, Gerard & Michiel Gerard
Smeenk was ook bij het bankje en reed een heel klein stukkie mee. Ook Bram reed, op weg naar Veenendaal, wat langer mee. Dat
kon omdat we, vooral aangemoedigd door Aad, naar het oosten togen. Bij Jan Tabak kwamen we de ‘oude zanger’ tegen,
maar de laatste tijd, dus ook nu, mompelt’ie alleen nog maar wat. Via
de gebruikelijke route langs ’t Hoogt en over de Kolonel H.L. van Royenweg kwamen we bij de koffie. We waren de eersten
maar al spoedig liep het hele terras vol. Er werd weer veel gelachen in een geanimeerd sfeer. De terugweg
leverde weinig verrassingen op. Via de viersprong, de Pyramide, Zeist, Huis ter Heide, Bosch en Duin en Den Dolder werd koers
gezet naar de Laage Vuursche. Toen we de Vuursche Weg opreden lag er
iemand van onze leeftijd wat ongemakkelijk tegen een boom. Er stonden al wat andere fietsers bij. Hij bleek over de kop te
zijn geslagen en het zag eruit als een gebroken sleutelbeen. Na een korte stop reden we ‘rustig’ verder. Na Lage
Vuursche gaf Han op de Hoge Vuursche Weg even lekker gas. Bij Nijhof ging Aad, die een stukkie vooruit reed de ‘verkeerde’
kant op. Schrijver dezes ging er achteraan. Bij ‘de Witte Bergen’ zagen ze net de andere zes even verderop rijden.
Er moest nog even behoorlijk gas worden gegeven om de anderen, die het tempo niet verlaagden, in te halen.
Bij ‘Lokhorst’ sloeg Marcel af richting Naarden en bij de Torenflat toog Aad
richting Hilversumse Meent. Via de Overscheense Weg reden we terug. Even dreigde de sponsor de aangename rit nog te verstoren
door een splijtende maar ook onvoorzichtige demarage om als eerste op het A1 viaduct te komen maar het liep gelukkig goed
af Ongeveer even over éénen waren we bij de Hakkelaar, waar Rob rechtdoor reed richting Hollandsche Brug en
Michiel afhaakte. De overige vier gingen in Muiden nog even een ijsje met de sponsor eten. Een prachtige zomerse rit. 25 juli 2010 – Breukelen – 77 km, 18-21°, zwakke, zuidwestenwind,
bewolkt – 7 rijders: Han, Rob, Gerard, Rijn, Timo, Michiel & Herman Omdat er hier
en daar een regenbui werd verwacht, besloten we niet ver van huis te gaan: heen langs een omweg naar Breukelen en terug langs
de Vecht. Aldus geschiedde. Eerst naar het AR-kanaal tot de Weesper golfbanen (aan die ‘sport’ doet ons soort
mensen niet!), vervolgens daar de hoge brug over en door het Gein naar Abcoude. Hier namen we het ons door Tom geopenbaarde,
mooie weggetje langs de rollerpaal aan de Angstel en zochten toen de onderdoorgang van de A2 bij de Winkel op. Deze veenrivier
volgden we tot de Ronde Hoep, gingen daar linksaf en na het gehucht Waver fietsten we richting de Botshol en Vinkeveen. Bij
het Donkere Eind zijn we linksaf gegaan om de laatste tien kilometer naar Breukelen af te leggen. Op de Kerkbrink aldaar legden
we aan bij het terras van het koffiehuis dat eerst Illykoffie schonk maar nu iets anders. Er is daar heel wat af gepraat.
Op deze schrijver – dat is dus niet schrijver dezes – maakten vooral de anekdotes van Timo indruk, misschien niet
zozeer inhoudelijk als wel de wijze waarop-ie ze vertelt. Toen eenieder de portemonnaie wilde trekken, bleek dat Michiel al
had betaald. Hij wilde hiermee uiting geven aan de vreugde die hij voelt omdat zijn beide dochters net glansrijk zijn afgestudeerd:
de een in de sociale geografie (ze gaat aardrijkskunde geven op een lyceum in Haarlem) en de ander in een vak met een moeizame
Engelse term waarmee wordt aangeduid dat ze bekwaam is in het personeelswerk (zij gaat een half jaar op reis in Australië).
Bedankt Michiel en gefeliciteerd met dit succes; het is waarschijnlijk net of je zelf ook bent afgestudeerd. Op de terugweg
gingen we dus volgens plan langs de Vecht en namen er in Nederhorst den Berg een eerste en in de Keverdijkse Polder een tweede
extra lusje bij. Het was een heerlijke rit. Deze schrijver was nog vóór half een weer thuis. 18 juli 2010 – Edam – 76 km, 20-25°, zwakke, later matige ZuidWestenwind, afwisselend
zonnig en bewolkt – 6 rijders: Han, Rob, Gerard, Rijn, Herman & Michiel Er
zaten twee Gerard’s op het bankje toen schrijver dezes als één na laatste aankwam. Gerard Smeenk ging
naar Rick, Gerard Demmers ging met ons mee. Helaas nog wel op zijn oude fiets want de levering van zijn nieuwe door Allizi
heeft weer eens vertraging opgelopen. Nadat Rijn ook was gearriveerd besloten we, ondanks de windrichting, naar Edam te rijden
want we waren alweer een tijdje niet in het Waterland geweest. Volgens schrijver dezes het mooiste gebied om doorheen te rijden.
Via IJburg, Schellingwouderbrug, Durgerdam en Uitdam kwamen we in Monnickendam aan. Het tempo lag door de rugwind ruim boven
de dertig. Daarna via Katwoude en Volendam door naar het restaurant aan de havenmonding in Edam. Bij Volendam won Han de sprint
van Rijn en bij Edam lieten we ons allemaal door Rijn verrassen. Ondanks het te vroege uur (10.45) werden we vriendelijk en
snel geholpen zodat we alras aan koffie en appelgebak zaten. In de schaduw uitkijkend over het Markermeer richting Hoorn was
het goed toeven. We hebben ergens behoorlijk om gelachen maar schrijver dezes kan er even niet meer opkomen. Even over half
twaalf stapten we weer op. Door een wolkje voor de zon was het zelfs even fris. De wind woei wat harder en met een gangetje
van net onder de dertig langs de Provinciale Weg reden we via Monnickendam naar Broek-in-Waterland alwaar we het tunneltje
namen om richting Zunderdorp te koersen. Hier won Herman de sprint. Daarna via de volkstuintjes en het tunneltje onder de
A10 weer naar de Schellingwouderbrug. Herman was hier als eerste boven. Langs de camping Zeeburg reden we naar de Diemerzeedijk.
Even voorbij Gerard’s huis achter de PEN Centrale kwam Gerard ons tegemoet! Even over half één waren we
weer terug in het drukke Muiden (Herman won weer de sprint middels een sluipdemarage) waar Rijn ons een heerlijk ijsje aanboodt.
Heerlijk weer om te fietsen! 11 juli 2010 –
Haarzuilens – 84 km, 24-32°, zwakke ZuidWestenwind, zonnig – 12 rijders: Marco, Han, Rijn, Timo, Enrico, Hay,
Tom, Jan Portengen, Jurriaan, Marcel, Herman & Michiel Zoals
zijn vrouw verleden week al aangaf meldde Jan Portengen zich voor het eerst dit jaar bij het bankje. Herman gaf aan dat Marcel
ergens tussen Naarden en Muiden een band aan het verwisselen was. Als laatste kwam hij bij het bankje aan. Daar was inmiddels
voor Haarzuilens met een omweg besloten. Het Kopje van Bloemendaal werd , in verband met de verwachte fietsdrukte vanwege
het mooie weer, als te risicovol beschouwd. Via Muiderbrug, Driemond en het Gein werd
Abcoude bereikt. Hier nam Tom het voortouw om ons, via een mooi stukje Abcoude langs de Angstel, onder A2 door en naar de
Winkel te leiden. Langs de Winkel wees Jan zijn geboortehuis aan, een molen zonder wieken waar hij in 1951 het levenslicht
zag. Bij de Stokkelaarsbrug sloegen we rechtsaf langs de Waver richting Voetangel waar de Waver overgaat in de Bullewijk.
Even daarna riep Marcel. ´lek’ en helaas had hij zijn tweede lekke band van de dag te pakken. Met behulp van de
belpomp van Han werd de band op spanning gebracht. Daarna verder richting Ouderkerk.
Daar sloegen we linksaf om langs de Amstel richting Nessersluis te rijden. Daar kwamen we weer langs de Waver te rijden en
wederom schreuwde Marcel: ‘lek’. Zijn derde en laatste lekke band van deze rit. We
sloegen linksaf over de Waver de Hoofdweg op. Deze heeft ook een fietspad maar bij de Provinciale Weg Vinkeveen – Mijdrecht
reed bijna iedereen op de ‘hoofdweg’. Bij Wilnis sloegen we linksaf richting
Demmerik om bij de molen rechtsaf de Korenmolenweg op te rijden richting Portengense Brug. Na Portengen was het nog maar ‘een
stukkie’ naar Haarzuilens. Toch werd daar nog even boven de veertig gereden. In
Haarzuilens was het goed toeven buiten op het schaduwrijke terras van de Vier Balken. Marcel nam de consumpties voor zijn
rekening vanwege zijn verjaardag en zijn lekke banden. Van harte gefeliciteerd, Marcel! Nauwelijks
waren we bij Gieltjesdorp rechtsaf Kortrijk op gereden of er werd weer ‘lek’ geroepen. Ditmaal was het de eigenaar
van de belpomp zelf. Het is een tijd geleden dat we zo door ‘rampspoed’ werden getroffen. Al
snel reden we daarna langs het AR-kanaal. Met wisselende snelheden geraakten we tot Driemond. Hier reden Marco en Tom richting
Hoge Brug om de kortste weg naar huis te nemen. De overigen reden verder langs het kanaal richting Muiderbrug. In Muiden was
de brug nog even dicht maar daarna konden we van het door Rijn aangeboden ijsje genieten. Een
fijne, warme rit. Marco, Enrico en Marcel zijn er voorlopig even niet ivm vakantie. 4 juli 2010 – Amstelhoeve – 79 km, 22-28°, zwakke ZuidWestenwind, zonnig – 9
rijders: Marco, Han, Rijn, Timo, Enrico, Eric, Marcel, Herman & Michiel Twee opties:
Amstelhoeve of Natuurpark. De meeste stemmen waren voor het eerste alternatief. Dus koersten we via Muiderbrug, Driemond,
westelijke Geinoever naar Abcoude. Tom had de week ervoor verteld dat er weer via het
(nieuwe) viaduct onder de A2 en langs de Holendrecht gereden kon worden. Marco had er niet veel fiducie in maar de groep persisteerde.
Zodoende moesten we een 200 meter door het zand banjeren. Daarna weer vrolijk verder naar de Voetangel. Daar de rechterzijde
van de Waver aangehouden tot het ophaalbruggetje bij Nessersluis. Het was prachtig fietsweer want een goede temperatuur maar
niet benauwd. Zodoende zoefden de bandjes en leek het fietsen wel vanzelf te gaan. In
Uithoorn kozen we de oostelijke Amsteloever die al snel overging in de Kromme Mijdrecht. Vanaf De Hoef was de weg nieuw geasfalteerd
zodat de laatste kilometers tot de hoeve ook weer vanzelf leken te gaan. Het was druk
maar toch nog wel plek op het terras in de schaduw. Nadat de bestellingen zorgvuldig waren opgenomen kabbelden de gesprekken
voort. Herman was onlangs 45 jaar getrouwd en nam de koffie en gebak voor zijn rekening. Van harte gefeliciteerd Suse en Herman!
Iemand bedacht dat Aad, die op vakantie is Frankrijk is, ook één dezer dagen hetzelfde
heugelijke feit zou vieren. Daarom verzond Enrico een SMS met de volgende inhoud: Wel
gefeliciteerd met jullie 45 jarige bruiloft. De koffie en taart smaakten prima. De rekening bedraagt € 58,80. Druk OK
voor Accepteren. Smakelijk werd er om gelachen. Na een uur stapten we pas weer
op. Volgens sommige oudgedienden de langste stop ooit. Via Woerdense Verlaat, de Geer
en Nieuwer Ter Aa kwamen we weer langs het AR-kanaal te rijden. Bij Driemond kozen we de Hoge Brug richting de Overhorn. Daarna
de Keverdijk tot de Visserij. Daar reden de 3 Gooiers richting Bussum en de overigen richting Muiden. Bij de Hakkelaar stapte
schrijver dezes af en de rest zal nog voor enen in Muiden zijn aangekomen. Marco moest nog even verder naar Weesp. Van zulk
fietsweer lusten we wel pap! Later kwam nog een reactie van Aad: Geen probleem
mee. 27 juni 2010 – Nijkerk – 79 km, 22-28°, zwakke
Oostenwind, zonnig – 8 rijders: Tom, Marco, Han, Aad, Rijn, Timo, Rob & Michiel Twee
oude bekenden bij het bankje. Gerard Smeenk die even gedag kwam zeggen en zelfs nog tot de Hakkelaar meefietste en Tom die
na lange afwezigheid wegens operatie geheel hersteld de hele rit meereed. Weinig rijders voor zulk mooi weer. Alleen van Enrico
wisten we dat deze zich in de Zwitserse Alpen aan het vermoeien was. Via de geëigende wegen reden we naar de haven. Opmerkelijke
zaken? Alleen de zanger bij Jan Tabak die echter de laatste tijd niet meer zingend voorbijrijdt. In
de schaduw lieten we ons de koffie en appelgebak goed smaken. Weinig bijzondere zaken. Het Ardennenweekend passeerde nog even
de revu. Algemene mening: zeer geslaagd hoewel het weer niet altijd meewerkte en een goede nieuwe hotel-locatie. Via het Nieuwe
Land reden we terug in een doorgaans lekker tempo wat zelfs onze nestor Timo doorgaans beviel.Tegen de Hollandse Brug op werd
door 6 man nog even gas gegeven. Timo en schrijver dezes vonden het daarvoor te warm.Onder aan de brug reden Aad, Rob en Tom
richting Gooi en de overigen richting Muiden. Aad (4 weekends) en Rob (2 weekends) zijn de komende tijd afwezig wegens afwezigheid
(vakantie) . Lekkere en warme rit. 13
juni 2010 – Edam – 78 km, 16°, zwakke wind uit noordelijke, later westelijke richting, afwisselend zonnig
en bewolkt – 10 rijders: Enrico, Han, Jurriaan, Timo, Rob, Eric, Hans (’t Hart), Aad, Herman & Michiel
Zonder discussie werd het voorstel Edam door iedereen aanvaard. De, op dat moment, zwakke
Noordenwind was er dan ook naar. Rijn had zich afgemeld bij Enrico, maar van Marco was niets vernomen. Herman gaf aan dat
hij op een geschikt moment eerder de terugreis zou beginnen. Via Diemerdammersluis, IJburg, Schellingwouderbrug en Durgerdam
kwamen we langs de Ijsselmeerdijk te rijden. Hier werden we ingehaald door Bram Heicoop en een makker, die vast wel weer voor
één of andere triathlon aan het trainen waren. Zelf reden we ook ruim boven de dertig. In Uitdam kozen Herman
en ook Jurriaan richting Zuiderwoude om zo, zonder koffiestop, vroeger thuis te zijn. Alras
waren we in Monnickendam. Daarna via Katwoude richting Volendam. Ook hier werd langs de dijk weer ruim boven de dertig gereden.
Om de toeristen heen slalommend kwamen we op het stille stuk waar de ‘haai’ nog steeds in het water ligt.
We besloten voor het café aan de haven. Uit de wind en soms in de zon was het er best uit
te houden. Door de gevatte serveerster werden we al snel geholpen. Het Ardennenweekend van volgende week werd besproken en
er werd veel gelachen maar weinig om te vermelden. Toen Rob zijn afvallen van 110 kg naar 90 kg memoreerde vroeg Hans zich,
om onduidelijke redenen, af wat er mis was met een gewicht van 110 kg. :-)
De koffie werd gesponsord door Han die in een grijs verleden ergens was jarig geweest. Het scheelde
niet veel of het was zijn laatste verjaardag geweest, maar daarover later meer.Van harte proficiat, Han! Na
de koffie reden we langs de Provinciale Weg richting Monnickendam en Broek-in-Waterland. Hier werd het tunneltje gekozen.
Sommigen kozen de trap, anderen het fietspad. Verder ging het langs de Vogelmeerpolder richting Zunderdorp. Daarna kwamen
we via de Liergouw weer bij de Schellingwouderbrug uit. Na de Amsterdamse Brug reden we, de Nesciobrug
vermijdend, tot aan de Muiderbrug om daar de nieuwe fietsbrug te nemen. Bij de rotonde
voor Muiden verkoos Han, getrouw gevolgd door Eric, plotseling de Engelse methode, dwz linksom. De naderende BMW-Mini zagen
ze pas op het laatste moment en kon ontweken worden. De Mini-rijder had niets gezien en schrok pas achteraf. Toen we bij Piet
Logchies reden begon hij pas te toeteren. Het was fijn weer geweest om te fietsen! 6 juni 2010 – Nijkerk – 79 km, 22-28°, zwakke ZuidOostenwind,
zonnig, later wat bewolkt – 7 rijders: Enrico, Marco, Han, Jurriaan, Timo, Rob & Michiel
De opkomst was
verrassend gering het mooie weer in aanmerking genomen. Marco, Enrico en Rijn hadden de dag ervoor meegedaan aan Limburgs
Mooiste en Marco en Enrico hadden Rijn, die met zijn zoon reed, op de eerste pittige helling achtergelaten. Toen ze al hoog
en breed in de auto zaten meldde Rijn dat hij dacht zo rond acht uur te finishen. Begrijpelijk dat je dan nauwelijks 12 uur
later je niet bij het bankje meldt. Herman had familiale verplichtingen en van de andere habitué Aad was niets vernomen.
Vanwege de wind lag Nijkerk voor de hand en daarheen werd, via het Oude Land, koers gezet. De enige bijzonderheid van de
heenweg was de vogel die schrijver dezes dodelijk verwondde toen deze hem voor de wielen kwam.
Tijdens de koffiestop,
gezeten in de schaduw, werd algemeen beleden dat de hypes rond de naderende Parlementsverkiezingen en het WK Voetbal behoorlijk
tegen gaan staan. Het hoge commerciele- en Idols-gehalte is soms stuitend.
Na de aangename stop werd via het Nieuwe Land
teruggereden. We verzeilden bij Almere-Hout nog in het fietsgedeelte van een triathlon. Bij een ons passerende renner werd
aangeklampt om hem (heel flauw) tegenop een viaduct te passeren. Na Almere-Haven nam Rob de kop over om dit tot de Hollandse
Brug vol te houden. Alleen Jurriaan demarreerde bij ons weg. Hij had de afgelopen week, met schaatsclub de Viking, een tijdrit
gereden van Hollandse Brug naar Almere-Haven en terug. Hij was tweede geworden bij de 40-plussers en had bij tijd en wijle
een hartslag boven de 200. Dit lukte hem vandaag niet.
Tegen de Hollandse Brug op werd ook nog even flink gas gegeven.
Onderaan de brug ging Jurriaan richting Muiderberg en Rob richting Huizen. Bij de Hakkelaar reed Marco rechtdoor en stapte
Michiel af. De overige drie zullen zo rond half één in Muiden zijn aangekomen. De verwachte regen waren we ruimschoots
voorgebleven. Lekkere rit!
24 mei 2010 – Schoonhoven memorial - 136 km, 20° graden, Noord-westelijke
wind, zonnig. Rijders: Han, Eric, Marcel, Aad, Jurriaan, Rob, Rijn, Herman, Michiel, Hay & Enrico
Herman trad
aan op zijn prachtig nieuwe Jan-Jansen, volledig carbon en gespoten in de club kleuren. Jurriaan had zijn band weer op orde,
en deelde samen met Hay mee dat ze eerder terug zouden gaan. De Schoonhoven memorial is behalve een mooie tocht, ook een herinnering
aan Rob’s moeder. Een keer per jaar ging hij met haar terug naar Schoonhoven, waar ze een boekenwinkel runde (correctie
MK: Rob's moeder was dochter van een zilversmid). Toevalligerwijs zou het vandaag ook nog eens haar verjaardag geweest zijn.
Via Driemond en het AR kanaal werd koers gezet naar het Zuidwesten. Halverwege bogen we rechtsaf naar De Punt. Bij
Vinkeveen reed Hay een overstekende Meerkoet aan, waarna Marcel het beest de genadeklap gaf door over de nek van het beest
te rijden. Han legde het inmiddels overleden beest in de berm. Bij Wilnis voegden we ons samen met een ander clubje “Tegenkracht”.
Zij zijn op weg naar de Alpe d’Huez om daar over zeven dagen mee te doen aan de sponsor beklimmingen tegen kanker. Vanavond
was de stop gepland in Valkenburg. Hay en Eric reden een stuk op kop, maar aangezien ze er niet zeker van waren of de rest
van TCM er nog wel achter zat lieten ze zich zakken. Even verderop keerden Jurriaan en Hay. Via Woerden, Linschoten en het
prachtige Oudewater reden we naar Beetjekrom (”Haastrecht”). Het bordje gaf aan nog 20 km naar Schoonhoven, maar
het kwam maar niet in zicht. Op zo’n zonnige dag blijkt maar weer eens hoe mooi ons landje is. Iedereen trok er op uit.
We pasten ons uiteraard aan de omstandigheden aan.
In Schoonhoven was de Zilvermarkt aan de gang wat veel publiek
trok en met een boog eromheen bereikten we de Lek, en etablissement Lekzicht. Na het gebruikelijke ‘besluiteloze oude
mannen geharrewar over aan welk tafeltje we zouden gaan zitten’, trakteerden Michiel en Rob de koffie en appeltaart.
Michiel was gisteren 61 jaar geworden – proficiat!
Na een voldane stop werd koers gezet naar Utrecht, en reden
we het hele stuk langs de Lek. Overijverige ambtenaren hadden bedacht dat het veiliger is om de weg te versmallen door aan
de zijkanten blokken te plaatsen – auto’s kunnen dan niet even uitwijken. Optische versmalling was aangebracht
door de 60km belijning aan te houden, waardoor iedereen in het midden van de weg gaat rijden. Het levert gevaarlijke passeersituaties
op. Rijn werd gesneden door een PC tractor, Han reed al omkijkend bijna tegen auto’s op, en een motorrijder had het
daadwerkelijk gedaan.
Herman loodste ons perfect door Nieuwegein. Na het passeren van het St Antonius werd er ‘even
rustig’ geroepen. Eric, Enrico en Michiel reden heel rustig door en besloten verderop bij het AR kanaal te wachten.
Na 10 minuten kwam er nog niemand. Marcel bleek overvallen te zijn door kramp, en lag gestrekt in het gras en werd door de
sponsor vakkundig verzorgd. Na 20 min besloten we weer op te stappen. De brug ging open en Rijn kon nog net zijn fiets pakken
voordat deze vermorzeld zou worden door de neergaande slagboom waar de fiets onder geparkeerd stond. Eric offerde zich op
om Marcel naar huis te duwen. Met een vaartje van 24 km/u en tegenwind reden we langs het schier eindeloze AR kanaal naar
Driemond. Nooit geweten dat langzaam rijden veel vermoeiender is dan hard fietsen: alles doet zeer. Doordat je echt zit, voel
je alles – je kont, je rug, je handen, je polsen, je nek, je benen. En het schiet maar niet op, zeker niet langs dat
kanaal. Bij Driemond splitste de groep zich: het merendeel reed via de Provinciale weg naar het Gooi. De rest liet de teugels
vieren richting Muiderfietsbrug. Het vreemde is dat alle pijn dan meteen verdwijnt. In Muiden trakteerde Rijn op 1 biertje
bij De Mol. Al met al een geslaagde tocht.
16 mei 2010 – Haarzuilens – 71 km, ±10-14°,
zwakke, later matige Westenwind, meest bewolkt, soms zonnig, droog – 10 rijders: Enrico, Herman, Timo, Gerard Terpstra,
Gerard Demmers, Gert-Jan, Hay, Han, Aad & Michiel
Er stonden nieuwe onbekende en oude bekende gezichten bij
het bankje. Gert-Jan Bakker, schaatsvriend van Gerard T. En Jurriaan en Gerard Demmers die geen verdere introductie behoeft.
Kijk daarvoor maar eens op onze site bij de pagina Archief waar hij op de allereerste ledenlijst van TCMuiden figureert. Na
wat andere opties (Amstelhoeve, Nijkerk) besloten we naar Haarzuilens te gaan. Jurriaan belde Enrico om te zeggen dat hij
na een lekke band al bij de Hakkelaar was. Toen hij niet kwam opdagen en we de Zuidpolderweg opreden kwam hij er net aan.
Hij had nog een lekke band opgelopen. Vanaf dat moment lopen de verhalen enigszins uit elkaar maar het resultaat was dat Enrico
een binnenband aan Jurriaan gaf en de rest al was vertrokken. Schrijver dezes betreurt het dat er niet op Jurriaan is gewacht.
Laten we dat in de toekomst wel doen. Die 5 minuten extra maakt niet zoveel uit.
Via de nieuwe fietsbrug bij de Maxis,
langs AR-kanaal tot Driemond, daarna Gein-Westzijde tot Abcoude kwamen we bij de A2 uit. Er lag een nieuw fietspad richting
Vinkenkade. Daarna via de Baambrugse Zuwe naar Vinkeveen. Vervolgens richting Demmerik en Donkereind. Bij Portengense Brug
sloeg Aad linksaf de Provinciale Weg op om een kortere weg naar huis te nemen.
De overige negen reden door via Portengen
en waren alras in Haarzuilens. Binnen aan de lange tafel genoten wij van diverse soorten gebak en koffie.
Tijdens de
koffie besloten we, gezien de wind en ondanks de mogelijke drukte, langs de oostelijke Vechtzijde terug te rijden. Via Kortrijk
en Breukelen kwamen we bij de Vecht. Er moest oppassend gereden worden want het was redelijk druk en tevens was de weg tussen
Breukelen en Loenen van een nieuwe, nog losse, toplaag voorzien.
Zonder kleer- en band-scheuren kwamen we desondanks
in Vreeland. Daarna via ’t Hemeltje en NhdB (Nederhorst den Berg) naar Uitermeer. Hier reden Gerard en Gert-Jan door
richting Bussum. De overigen reden via Keverdijk en Visserijpad naar de Visserij waar Herman rechtdoor richting Naarden en
de anderen linksaf richting de Hakkelaar koers zetten. Schrijver dezes was daar rond half één. De overige vijf
zullen vijf minuten later in Muiden zijn teruggekeerd.
Volgende week rijden we ivm Pinksteren op maandag. Het plan is
om dan de Klassieker naar Schoonhoven te rijden.
14 mei 2010 - Rondje Markermeer - 149 km, ±8-12°
graden, zwakke Noordelijke wind, soms zonnig, soms bewolkt – 5 rijders: Rijn, Aad, Rob, Han & Michiel
Aad
was al bij het bankje toen schrijver dezes arriveerde, spoedig gevolgd door Rob en Han. Vier man was minder dan verwacht.
We besloten vanwege de (zeer geringe) noordelijke wind met de klok mee te rijden. Dan zouden we vanaf Enkhuizen van de, mogelijk
aantrekkende, wind profiteren.Dat was Rijn’s geluk want net toen we de Kloosterstraat passeerden kwam hij de straat
uitzetten.
Via Diemerdammersluis (paling, paling!), IJburg, Schellingwouderbrug, Durgerdam, Uitdam, Monnickendam, Katwoude
en de Volendammerdijk kwamen we bij Edam. Daar namen we lopend de sluis om via Warder en Scharwoude in Hoorn te geraken.
Na wat omleidingen vanwege opgebroken wegen kwamen we op de provinciale weg naar Enkhuizen te rijden. De Zuiderzeedijk bleek,
vanwege reconstructie, nog steeds overhoop te liggen. Ter hoogte van Venhuizen werd dit niet meer aangegeven zodat we via
de Hemweg, later overgaand in de Elbaweg, op de, onverharde!, dijk uitkwamen. Gelukkig duurde dat onverharde slechte 1 á
2 km zodat we rustig rijdend, want zonder autos’s op dijk, al snel (± 12:10 uur) bij de Woeste Hoogte konden
aanleggen.
Het was nog te fris om buiten te zitten dus werden binnen de koffie, appeltaart en tosti naar binnen geslagen.
Het afrekenen gaat ons, als oude mannen, steeds slechter af maar uiteindelijk kregen we het voor elkaar. Even voor énen
zaten we weer op de fiets en reden we al snel op de Houtribdijk waar de wind schuin achter kregen. Rob kreeg er aardig schik
in want kilometers lang sleurde hij met een gangetje van 36/37 km/u aan kop. Rond 2 uur waren we bij de Bataviawerf waar we
heerlijk in het zonnetje koffie en cola dronken. Deze consumptie werd, om verder betalingsgestuntel te voorkomen, door Han
afgerekend. Bedankt, Han! Bij het opstappen bleek onze ouderdom weer want Aad vergat zijn helm en Michiel zijn bidon.
Tegenwoordig
is er een betere weg naar Lelystadhaven dan de vermaledijde klinkerweg. Daarna het vlakke, brede fietspad richting Oude Land.
Aad zag een andere fietser een paar honderd meter voor ons rijden. Na enige tijd bleek dat we met 33/34 km/u deze niet zouden
inhalen. Op zulke momenten is Aad niet te houden zodat we al snel zo’n 37 km/u reden. Dit was schrijver dezes toch even
te gortig, zodat het tempo weer naar beneden werd bijgesteld.
Zonder verdere bijzonderheden bereikten we de Hollandse
Brug waar door iedereen nog even werd gas gegeven. Aan de andere kant van de brug sloeg Aad af richting ’t Gooi, bij
de Hakkelaar stopte Michiel en de overigen (Rob had zijn auto bij Enrico staan) zullen ± tien voor vier in Muiden zijn
aangekomen.
Een prettig rondje Markermeer!
13 mei 2010 – Steven Rooks Classic – de Winter
editie – 160 km, 2000 hoogte meters, 7/8° graden, zwakke Noordelijke wind, geheel bewolkt, soms miezerig - 5000
rijders, waaronder Marco, Hay & Enrico
Hay vroeg zich vertwijfeld af waarom hij die avond naar het Zuiden in
de regen afreisde, moe van het werken, terwijl net zijn nieuwe Apple was geleverd. Hij zou zijn moeder bezoeken en vandaar
naar de SR start rijden. Enrico had eenzelfde gevoel in de ochtend om 5 uur toen hij na een tweede nacht van 4 uur slaap –
belangriijk tender document afgerond - wakker werd gebuzzd. Marco stond stipt om 5.45 uur te wachten. Al dommeld – Enrico
dan - waren we even voor 8 uur bij het NH / Mecc. Wat was het koud, gewoon winter, en 7 graden koud zou het de hele dag blijven,
geen graad meer of zonnestraal werd ons gegund. Terwijl Hay zijn startbewijs ophaalde, namen Marco en Enrico een bakkie en
vertrokken we even voor negenen.
De eerste beklimmingen waren goed te doen en al pratend reden we door het mooie
landschap. Het is een mooie tocht, jammer dat het zonnetje niet scheen. Na 60 km tijd voor een eerste stop in een lokaal stammieneke:
spitsuur voor het oude dametje. Geen appeltaart, wel een warme kachel. Garnalen kroketjes serveerden ze wel, maar dat hebben
we overgeslagen.
Na 80 km kwam De Redoute, altijd pittig, maar het was niet druk, wel een beetje nat. Zittend trek
je je voorwiel omhoog, en staand slipt je achterwiel door. Bij 110 km nog even een stop ingelast, zodat we uitgerust de laatste
50 km afrondden. Na 130 km kwam het Bois d’Olne, maar dat was een bekende klim, eitje – niet boven de 17%. De
Cote de Drolevale was helaas niet opgenomen in het parcours, vanwege werkzaamheden. En zo peddelden we van verzorgingspost
naar klim. Het moet gezegd, alles was perfect verzorgd met motards, en wegsignaleerders. Tegen 4 uur waren we terug bij de
Finish. In plaats van het biertje was het tijd voor een warme choco en thee met wafels in de tent! Het leek wel après-ski.
Al met al een geslaagde tocht. Enrico had echter geen zin meer om de volgende dag - waarschijnlijk weer een koude dag - het
rondje Markermeer te rijden. Hay en Marco hadden andere verplichtingen.
9 mei 2010 – Rondje Knardijk
– 75 km, ±8°, matige Noordenwind, bewolkt, soms een spatje – 5 rijders: Herman, Hay, Aad, Han &
Michiel
Toch nog 5 man om negen uur bij het bankje en dat terwijl 2 uur daarvoor andere TCMuiers zich naar Amsterdam
hadden begeven voor de Giro Toertocht. Wellicht daarover later meer?
Aad hadden we al helemaal niet verwacht, maar hij
had de dag daarvoor tezamen met Marco en Enrico een Giro toertocht (130 km) vanuit Utrecht gereden. Daarom had hij vandaag
wel voldoende aan een kortere rit. De rit was hem overigens niet goed bevallen want er werd met 6000 man tegelijk gestart.
Aad had minstens 5 ongelukken gezien en ook was Enrico, tijdens het nemen van een foto, over de kop geslagen. Gelukkig heeft
hij het er zonder veel schade van af gebracht, alhoewel hij in zicht van de finish ook nog een lekke band kreeg.
We besloten
richting Knardijk te rijden om bij het A6 wegrestaurant de koffie te gebruiken. Via de geëigende paden reden we erheen.
Aan het eind van het Farfler pad sloeg Herman rechtsaf om via de Stichtse Brug zijn rit te volbrengen. Hij wilde ivm Moederdag
vroeg thuis zijn.
Het was isig koud en schrijver dezes was zo onverstandig geweest, in de hoop op de zon, de korte wielerbroek
aan te trekken. Dat heeft hij geweten!
De wind was Noord dus tegen. Met Aad en Hay op kop reden we met een 28 km/u tegen
de kou in. Vanwege deze kou besloten we niet te stoppen en via de Knardijk en Oostvaardersdijk meteen door te rijden. Na de
Knardijk begon het voordewindse werk. Meestens boven de 35 km/u werd voortgepeddeld. Onderaan de Hollandse Brug sloeg Aad
af richting Bussum. Bij de Hakkelaar stapte schrijver dezes af. Hay en Han moeten zo rond kwart voor twaalf in Muiden zijn
teruggekeerd. Wanneer houdt deze winter eens op?
9 mei 2009 – Giro toertocht Amsterdam - 138 km, 9°,
wind uit Noordelijke richting – 9/7 rijders: Clemens en Peter Galesloot, Rob, Timo, Marco, Theo, Rijn, Jurriaan, Enrico
Om 7 uur verzamelden we bij het bankje. Theo had een goed plan om elkaar in de meute roze truitjes te vinden: een
rood-wit-blauw lint aan het zadel knopen. Het moet gezegd: voor de meesten werkte dit uitstekend. Theo hebben we na de start
echter niet meer gezien ...
Via Diemen, waar we Theo’s athletiek collega ophaalden, reden we naar het Olympisch
stadion. Een gezellige meute wurmde zich naar de twee startrijen. Theo was nog bezig om zijn atletiek collega’s van
lintjes te voorzien – hij heeft de smaak te pakken, na zijn eigen lintje – terwijl de rest zich langzaam naar
de start begaf. Om 7.50 uur passeerden we de start. We reden het parcours van de tijdrit. Amsterdam lag er rommelig bij met
dat niet-opgehaalde vuil.
Na een paar kilomneter stopten we om te hergroeperen. Na 10 minuten wachten in de kou was iedereen
er, behalve Theo.
Vervolgens reden we door. Aangezien Breukelen en Loenen uiteindelijk geen toestemming aan de toertocht
hadden gegeven, ging het over het ons bekende AR kanaal. Rijn voelde zich in zijn element, en trok op naar 40 km/u. Halverwege
rechtsaf naar Baambrugge reden we tegen De Punt aan, die net open was. Het was 9 uur en we hadden inmiddels 50km gereden.
We waren wel toe aan een bakkie en puntje bij de warme kachel in plaats van buiten bij de verzorgingspost. En wellicht dat
we Theo dan ook nog zouden zien, de anderen vingen we op. Ook Wis reed de Giro, en werd door Rijn gebeld. Toen hij binnenstapte
vroeg Clemens: “Zijn jullie familie?”, waarop Wis zijn helm afzette met het motto “Zie je het nu wel?”
(zijn eveneens kale hoofd tonend). Na een half uurtje reden we weer verder – geen Theo, ook geen mobiel nummer van hem
bekend (niet op de site, noch in de telefoongids), helaas.
De tocht ging verder via Woerdens Verlaat naar Zevenhoven
- mooi stukje, moeten we eens bekijken of we dat op kunnen nenem in onze routes -. Het pad liep verhoogd door een weiland
met koeien aan beide zijden. Je kon er nauwelijks met z’n tweeën naast elkaar fietsen. Toch presteerde een groepje
voor ons om daar 42 km/u te rijden met als gevolg dat er eentje op z’n hoofd tuimelde en buiten bewustzijn lag. Er werd
geroepen om EHBO’ers en artsen, waardoor Jurriaan en Rijn assistentie verleenden. Na een paar minuten kwam de man weer
bij. Hij had geen idee waar hij was (“mooie droom” murmelde de man) maar nog wel wie hij was en waar hij woonde.
De stukken waren van z’n helm afgebroken. Je moet er niet aan denken als hij deze niet op had gehad. Na een kwartier
waren de rode kruis broeders er en 10 minuten later reden we weer door, verkleumd – nog steeds 10 graden en koude wind
-.
Clemens en Peter (zijn eeneiige broer) waren doorgereden, zoals ze eerder ook al doorpeddelden. De running grap
werd of “iemand Jansen en Jansen al gezien?” heeft . Bij de voorlaatste verzorgingspost kwamen we ze weer tegen.
Maar ook hier geen spoor van Theo. Iets over enen waren we weer bij het Olympisch stadion, voorzien van een medaille en een
zuurstok roze bidon. Nog even een broodje eten en op weg naar Muiden, zonder Theo.
Via Zuidoost en de Gaasperplas
kwamen we op de provinciale weg uit bij Weesp. Via een korte route door Weesp waren we iets voor 2 uur in Muiden, met 138km
op de teller. Het was een (ietwat koude) belevenis vond ook Timo, die zich nog steeds moeiteloos kan meten met de jonkies.
Vrijdag weer? Ga je ook mee Theo? Theo? Kom er maar in Theo.
De Giro toertocht vanuit Theo zijn belevenis:
"Allereerst
moet ons van het hart, dat het wielershirt van de Boretti Toertocht qua kleur er wat mooier uitzag dan het officiele Giroshirt.En
dat voor € 15,--!! Inderdaad mannen tot de start in het Olympisch stadion ging het goed. In het O.S. moest er nog iemand
van de athletiekploeg na een telefoontje aansluiten. Daar heb we even opgewacht. Ondertussen zag ik het een na het andere
lintje tussen de hekken verdwijnen. Vlak voor wij (Albert, Irene, Thomas, Geline en Theo) wilden starten, werd er een pauze
ingelast. Na 10 minuten mochten we weg via de route van de omgekeerde proloog. Onderweg bij Baambrugge al op het bruggetje
een gebroken heup gesignaleerd en vlak voor de brug bij Vinkeveen lag een volgend slachtoffer in de berm. Wel al een EHBO-er
erbij op de motor. Wat de lekke banden betreft, zag het er een stuk beter uit dan een dag eerder bij de Boretti toertocht.
De natte wegen hebben toen hun tol opgeëist. Wij wilden pauzeren bij het fietscafè in Vinkeveen, maar helaas dicht.
Op vakantie. Dus wel gebruik gemaakt van de verzorgingspost, uitstekend met bananen, krentebollen en sultana`s als eten en
AA-drank. En maar zoeken naar die lintjes, geen spoor. Verder via Woerdens Verlaat naar Zevenhoven en allerlei voor ons onbekende
plaatsen naar Leimuiden, Aalsmeer, met weer allerlei lekkers voor de wielrenners met een opkomende hongerklop. Dan naar Bovenkerk
en via het Amsterdamse Bos naar de finish bij het O.S. Een roze bidon en medaille werden ons verstrekt en omgehangen. Aan
de overkant van het O.S. hebben we een lekker biertje (Duvel) genomen op deze goed georganiseerde tocht. Via het viaducten-
en tunneltjes parcours teruggereden naar Diemen, afscheid genomen van de andere athleten en helaas alleen terug naar Muiden."
2 mei 2010 – Rondje Stichtse Brug – 50 km, ±8°, stevige Oostenwind, bewolkt,
later regen – 1 rijder: Jurriaan
Ondanks de beroerde voorspellingen besloot ik zondagmorgen vroeg onder een
grijze maar nog wel droge hemel naar het bankje in Muiden te rijden. Mijn verbazing was groot toen ik om 9.00 uur geen enkele
rijder bij het bankje aantrof. Nog even een minuutje op 5 aangekeken, maar niemand verscheen.
Na een email naar alle
TC Muidenaren verstuurd te hebben besloot ik toch een rondje Stichtse brug te gaan rijden. De Oostenwind was stevig en ik
miste de groep behoorlijk. Desalniettemin zette ik door en raakte op de Stichtse brug de tegenwind kwijt, maar kreeg daar
een langzaam beginnende regen voor terug. Gelukkig ging het tempo met groot gemak flink omhoog en was ook de beklimming van
de Tafelberg in grote snelheid te volbrengen. Langs de nieuwe geluidswallen en het nieuwe fietspad parallel aan de A1 nam
de regen flink toe. Gelukkig was het nog maar even doorrijden naar huis. Aldaar na een warme douche de cappuchino zonder
appeltaart genuttigd. Met een beetje wind en pas op de helft regen was het voor echte kerels best te doen geweest, of niet
soms?
P.S. Afgelopen donderdag heeft het onze koningin behaagt ons zeergewaardeerd TCMuiden lid Theo (den Haan)
te benoemen tot Lid in de orde van Oranje-Nassau. Theo, van harte proficiat!
25 april 2010 – Leusden
– 91 km, 8-23°, zwakke wind eerst uit ZuidOostelijke, later uit ZuidWestelijke richting, zonnig, soms bedekt –
9 rijders: Enrico, Marco, Rijn, Han, Aad, Rob, Bert, Hay & Michiel
Eerst werd de Amstelhoeve langs de Kromme
Mijdrecht voorgesteld maar later werd erop gegokt dat de wind ZuidOostelijk zou blijven (wat niet zo was) en besloten we naar
de Leusderheide te trekken.
Via de gebruikelijke route langs ’t Hoogt en over de Kolonel H.L. van Royenweg kwamen
we bij de koffie. Onderweg een paar bijzonderheden. Aad, Rijn, Marco, Enrico en Jurriaan hadden de dag ervoor de Ronde van
Noord-Holland gereden. Daarom vond Marco het nodig om als ‘herstel-training’ een tijdje ruim boven de veertig
te gaan rijden toen we net de A27 onderdoorgegaan waren. Vlak voor ’t Hoogt kwam een groepje wielrenners het fietspad
op. Toen konden de meesten het niet laten helling op even flink gas te geven om deze rijders af te schudden.
Aad besloot
bij de koffiestop meteen terug te keren, hetgeen hem de tractatie van Enrico kostte. Enrico’s dochter is via de decentrale
selectie in één keer toegelaten voor de studie Diergeneeskunde. Van harte proficiat, Enrico!
De overigen
lieten één en ander zich goed smaken. Na de eerste bak vertrok ook Rob vanwege zijn performance met koor in
de Grote Kerk van Muiden van vier tot vijf.
Han verhaalde van zijn bezoek aan Nadrin in de Ardennen. Hij heeft voor het
weekend van 18, 19 en 20 juni een optie kunnen nemen op 11 kamers in hotel Le Merlettes oid vlakbij La Roche richting Nadrin.
Volgens hem is het een prima alternatief wat we gaarne van hem aannemen. We kunnen deze week een mail van Han tegemoet zien.
Ook de terugweg leverde geen verrassingen op. Via de viersprong, de Pyramide, Zeist, Huis ter Heide, Bosch en Duin en Den
Dolder werd koers gezet naar de Laage Vuursche, de pannenkoeken-hoofdstad van Nederland. Volgens Bert kon je dat ook ruiken.
Ongeveer kwart over één waren we weer bij de Hakkelaar, waar Bert en Michiel afhaakten. De overige vijf gingen
in Muiden nog even een ijsje met de sponsor eten. Een prachtige zomerse rit.
18 april 2010 – Nijkerk
– 79 km, 8-17°, windstil tot zeer zwakke wind uit wisselende richtingen, zonnig – 13 rijders: Enrico, Marco,
Rijn, Han, Aad, Jurriaan, Marcel, Eric, Timo, Gerard, Herman, Hay & Michiel
Eindelijk is de lente dan uitgebroken.
Vanwege een heldere nacht was het nog wel fris in het begin maar de windstilte was in ons voordeel en het begon ook snel op
te warmen. De opkomst was dan ook buitensporig. Als laatste kwam Rijn aanzetten. We hadden hem niet verwacht, maar zijn vakantievlucht
was afgelopen donderdag net tot over 18 uur vertraagd, hetgeen het tijdstip was waarop het Europese luchtruim gedeeltelijk
werd gesloten vanwege de IJslandse vulkaan.
Via de geijkte paden togen we in een doorgaans aangenaam tempo naar Nijkerkerveen.
Ter hoogte van Jan Tabak hoorde schrijver dezes een vreemd gemurmel aan de overkant en inderdaad was het de zanger die we
al jaren op ongeveer die plek tegenkomen. Inmiddels zingen Herman en Rob beter, maar daarover later meer.
We konden lekker
buiten zitten aan het water en de koffie stond snel op tafel. Om de appeltaart moest echter worden gevraagd. Het bleek dat
er maar 8 stuks waren zodat een aantal met een gevulde koek genoegen moesten nemen. Verschillende onderwerpen passeerden de
revue, o.a. het Ardennenweekend op een andere plek dan Les Ondes en het maar dooretterende gebeuren met het Vaticaan. Juist
toen dat was langsgekomen stond Herman op en vroeg: ‘mag ik even stilte, ik moet jullie iets vertellen’. Toen
het stil werd zei Han: ‘viezerik’ waarna een homerisch gelach volgde. Toen we waren uitgelachen vertelde Herman
dat het koor, waar hij en Rob deel van uitmaken, zondag a.s. van 4-5 weer een performance in de Grote Kerk van Muiden geeft.
Iedereen is van harte welkom en na vijfen wordt er geborreld.
Ook de route van de terugweg bood geen verrassingen. Wat
helaas echter wel een verrassing bood was de valpartij van Herman, Han en Timo. Op het fietspad langs het Gooimeer richting
Almere-Haven toucheerde Herman even met zijn voorwiel het achterwiel van Enrico zodat hij zijn evenwicht verloor. Han en Timo
buitelden over hem heen. Een tegemoetkomende fietster moest het gras inschieten en vloog over de kop. Achteraf viel de schade
mee, hoewel er natuurlijk thuis bij de drie ongelukkigen nog extra schade geconstateerd kan worden. Daarover is bij het schrijven
echter nog niets bekend. Herman had wat beschadigingen aan zijn kleding en Han had een bebloede hand en een behoorlijke slag
in zijn achterwiel. Timo, toch de meest kwetsbare, met nieuwe heup en oude knie, had volgens eigen zeggen: ‘niet eens
op de grond gelegen maar bovenop Han en Herman’.
Daarna reden we in rustig tempo naar de Hollandsche Brug waar
wel nog even tegenop gesprint werd.
Een prachtige rit met een, gelukkig, niet al te grote domper.
11
april 2010 – Monnickendam – 58 km, ±10°, krachtige NoordNoordOostenwind, bewolkt, droog – 12
rijders: Enrico, Marco, Rijn, Han, Aad, Jurriaan, Marcel, Eric, Rob, Herman, Hay & Michiel
Een uitstekende
opkomst, alsof tien uur voor velen de hele winter te laat was geweest. De, stevige, wind was geschikt voor Nijkerk of Natuurpark
maar bijna niemand had bezwaar tegen het voorstel van Han om naar Monnickendam te rijden. Over de heenrit valt weinig bijzonders
te vertellen. Het was de standaardroute en de wind was krachtig. Vlak voor het café bij de brug keerde Aad om. Hij
moest of eerder thuis zijn of het tempo stond hem niet aan.
Tijdens de stop kwam de blessure van Tom nog aan de orde.
Zijn reeds lang afgescheurde armspier kon, volgens Rijn, weleens behoorlijk verdwenen zijn.
Schrijver dezes heeft daarom
zojuist (14/4) het slachtoffer gebeld. Het ging hem goed. De operatie, een zgn. neerplastiek, was goed verlopen. Tevens was
een ontsteking weggehaald. De aanvankelijke hevige napijn was snel verdwenen en de revalidatie is gestart. Na de zomer verwacht
Tom weer terug te keren in het peloton. Tom, een goede revalidatie toegewenst!
Na de stop reden we voor het lapje via
Zuiderwoude en Ransdorp terug naar de Schellingwouderbrug. Daarna via Amsterdamse brug en Nesciobrug terug naar de Diemerzeedijk.
Even over twaalven waren we weer in Muiden terug. Het was nog steeds geen echte lente!
5 april 2010 –
Haarzuilens – 69 km, ±6-10°, matige WestZuidWestenwind, soms zonnig, droog – 6 rijders: Enrico, Marco,
Rijn, Han, Aad & Michiel
Han reed voor het eerst dit jaar weer mee. Daar was hij zo verguld mee dat hij spontaan
besloot de consumpties tijdens de stop te betalen. We besloten nu echt naar Haarzuilens te gaan. Via de nieuwe fietsbrug bij
de Maxis, langs AR-kanaal tot Driemond, daarna Gein-Westzijde tot Abcoude kwamen we bij de A2 uit. Met wat draai- en keer-werk
kwamen we, na eerst op de nog niet in gebruik gestelde 5-baans west-baan van de A2 vast te zijn gelopen, op het oude fietspad
uit. Via de Zuwe reden we naar Vinkeveen. Daarna richting Demmerik en Donkereind. Op de Korenmolenweg richting Portengense
Brug sloegen Aad en Marco linksaf de Portengense Zuwe op om een kortere weg naar huis te nemen. Enigzins verbouwereerd reden
de anderen verder om via Portengen in Haarzuilens uit te komen.
Daar was het bij het bekende café-restaurant
nog niet erg druk. Welgeteld één fietser zat buiten en binnen waren helemaal geen fietsers te bekennen. In de
bekende nis waar we vaak zitten hebben we wel gelachen maar het loont de moeite niet om de onderwerpen te herhalen. De aanmeldingen
voor de seizoens-kickoff worden tot nu toe als zeer matig ervaren. Van de week wordt besloten of het mogelijk wordt afgeblazen.
Via Kortrijk reden we terug naar het AR-kanaal. We aarzelden tussen: langs het kanaal of langs de Vecht. De wind was nogal
westelijk geworden en dan rijd je langs de Vecht meer in de luwte. We besloten toch voor het kanaal en dat viel eigenlijk
niet tegen; met de wind dwars of schuin achter konden we toch nog een aardig tempo ontwikkelen.
Via dezelfde fietsbrug
over het AR-kanaal bij de Maxis koersten we weer op Muiden aan. Daar was de sluisbrug weer voor auto’s afgesloten en
was het een plezierige drukte met een koor op de Herengracht, maar volgens ons waren daar Herman en Rob niet bij. Weer een
frisse rit. Wanneer wordt het nou echt lente? We gokken op volgende week want dan starten we weer om 9 uur.
28 maart 2010 – “Haarzuilens”, Breukelen – 64 km, - 10°, Licht bewolkt, Westen wind kracht
5-6, – 9 rijders: Marco, Herman, Rob, Enrico, Timo, Iep, Michiel, Jurriaan, Gerard Terpstra
Een groep van
9 personen maar liefst. Rijn had zich per sms bij Enrico afgemeld, met de boodschap “Day after the night before ...”
– do we need to say more? Jurriaan had schaatsmaat Gerard Terpstra uit Bussum meegenomen, met wie hij de 200km lange
alternatieve Elfstedentocht over de Weissensee had geschaatst. Han had een feestje ter gelegenheid van 25 jaar van zijn band,
en dat duurde tot 4 uur in de ochtend, en met de zomertijd wisseling daarbij opgeteld, besloot hij verstek te laten gaan.
Michiel wierp zich op als wegkapitein, en via de Muider fiets brug – zo blijkt deze in de G&E bode te worden genoemd
– werd door het Gein koers naar Abcoude gezet. Bij Abcoude werd niet rechtdoor koers gezet naar de brug over de A2,
om zo bij Haarzuilens te komen – zo saai - , maar dirigeerde Michiel ons naar Baambrugge. Ook daar werd verder naar
links afgebogen en koers naar het Zuiden gezet. Plotseling gingen we rechts een klein grind paadje op achter woonboten langs.
Ieder dacht er het zijne van, maar vertrouwde erop dat Michiel ter plaatse bekend is. Na 2km hield het pad op bij een poortje
dat toegang gaf tot een natuurgebied – grasland (zie de Tweet), geen pad meer, alleen wandelroute “Angstel pad”.
Dan maar omkeren en terugrijden? Rob, onze doortastende zieleknijper stelde gelukkig voor dan ook maar “helemaal tot
het gaatje te gaan”. Aldus geschiedde. Als cyclo crossers werd achterlangs bij verbrouwereerd kijkende vissers –
ook apart volk trouwens – gefietst. De Angstel oversteken, wat noodzakelijk was om daarna de andere kant van de A2 te
bereiken, bleek onmogelijk, tenzij zwemmend. We kwamen uiteindelijk uit bij het AR kanaal, en besloten naar Breukelen te rijden.
Bij Exprezzo was de appeltaart op, maar er waren nog wel 7 appelbollen en 2 kwark punten. Als je met de ogen knippert
waren er nog maar 5 appelbollen. Met 4 kwarkpunten en koffie genoten we van de toch wel frisse buitenlucht. Jurriaan had zichtbaar
moeite met de bol, die prompt over de grond rolde – zie Tweet - maar gelukkig hoefde Rob de zijne niet. Het gesprek
ging over paters, jezuïten, en ander internaat gespuis. Timo vertelde dat zijn broer de mishandelingen die hem te beurt
waren gevallen ook eindelijk durfde te vertellen. Herman vertelde dat hij het nooit erg had gevonden.... Hij bedoelde dat
hij er weinig van had gemerkt. Via een wijde slinger om Loosdrecht werd de koers naar huis gezet. Bij Hilversum sloegen Herman
en Rob af en ging de rest via het gemaal aan de Melkmeent en de Kreugerlaan naar de Keverdijk. Er stond af en toe een flinke
wind, en soms brak de groep. Om 13.15 uur bereikten we Muiden, met een nog steeds frisse Timo en Iep op kop – chapeau!.
Volgende week wordt er op maandag 5 april - Tweede Paasdag - gereden. Vanaf 11 april gaan we weer om 9.00 uur starten.
21 maart 2010 – “Broek in ’t water” land, Monnickendam – 60 km, - 10°, NoordWesten
wind kracht 4, – 6 rijders: Aad, Marco, Herman, Rob, Rijn, Enrico
Op deze eerste lente dag was Herman terug
van zijn trip naar de US in Colorado waar Bianchi fietsen voor € 950,- te koop zijn, maar hij er toch niet eentje heeft
meegenomen. Hij was nog wat verkouden en had weinig gefietst. Rob had super getrained op Mallorca, waar het 12 graden was
en er nog sneeuw en ijs lag in de bergen. Han kwam te laat doodat hij voor de eerste keer dit seizoen zijn fietsspullen bij
elkaar moest sprokkelen, en toen ook nog zijn banden plat waren en de fietspomp nergens te bekennen, gaf hij het op om op
tijd te komen. Michiel had zich afgemeld om het WK schaatsen in Heereveen bij te wonen. Gezien de wind werd koers gezet naar
Monnickendam, maar dan in omgekeerde route: via de nieuwe Maxis fietsbrug (heeft die eigenlijk een naam?) naar de Schellingwouderbrug.
De wind was stevig. In de buurt van M’dam, brak de groep in tweeën: Marco en Rob achtervolgden een snellere rijder,
terwijl de anderen solidair bij Herman bleven om hem goed uit de wind te zetten.
Tijdens de koffie werd geanimeerd
gesproken over de ontwikkelingen (Herman wist niet wat hem overkwam in de US qua berichten over NL – politiek en zo),
en over über-golddigger, voormalig breekijzer Pieter Storms, tegenwoordig partner van Nina Brink. Over Nina werd al gauw
negatief geoordeeld, waarop naar voren werd gebracht “Je weet natuurlijk niet hoe ze privé is.” Rob vatte
de meingen echter gevat samen: “Laat ik zo zeggen, de buitenkant doet mij niet verlangen naar de binnenkant ....”
– bulder, bulder. Aangezien niemand jarig bleek of zich als zodanig opwierp, werd weer eens ouderwets afgerekend. Bij
het opstaan benoemde Rijn zich opeens als “voorrijder” om er voor te zorgen dat er sociaal teruggereden zou worden.
Deze inkopper werd volledig benut: “Is een voorrijder een soort derny rijder? Mogen we je dan Joop [Zijlaart –
red. EV] noemen? Het postuur en de kleding (zwart) heb je er al voor ....”
De terugreis met wind in de rug
ging soepeltjes, en we kozen voor de weg binnendoor via Zuiderwoude. Het had flink geregend die nacht met grote plassen her
en der. Vlak voor Ransdorp was de weg ondergelopen en een plas van 25 meter over de hele weg met een diepte van 15 cm versperde
de route. Rijn (3 keer), Herman en Rob reden probleemloos er doorheen. Aad en Marco wachtten even zodat Enrico een foto kon
nemen .....
Alles ging goed, Enrico maakte de foto, totdat Aad wegslipte in een onzichtbare kuil, en het voorwiel van
Marco aantikte. Beiden gingen onderuit en lagen in een kluwen van fietsen en benen in de plas, uiteraard tot grote hilarteit
en plezier van de anderen. Voor het beeldverslag verwijzen we naar de Twitter www.twitter.com/tcmuiden - met recht “Broek
in ’t Water” land. Er was gelukkig weinig schade. Met slechts 2 natte broeken en nog de schampere opmerking: “Je
hebt wel wat aan zo’n achterspatbord.” bereikten we even na enen weer Muiden. Niet, nadat we nog luidkeels “paling,
paling” langsrijdend bij onze voormalig visser hadden geroepen.
14 maart 2010 – Ilpendam –
64 km, ±6°, krachtige WestNoordWestenwind, bewolkt, droog – 5 rijders: Enrico, Marco, Marcel, Aad & Michiel
Nauwelijks was schrijver dezes op zijn gerestaureerde BRANDS fiets bij de Hakkelaar vertrokken of hij werd achterop
gereden door Marco die via een omweg naar het bankje onderweg was. Daar stonden Aad en Enrico reeds. Rijn belde kort daarna
af wegens verkoudheid, hetgeen hem de eerste plaats in het klassement kost. We besloten voor een Rondje Ronde Hoep. Bij het
verlaten van Muiden werd Enrico weer gebeld. Het bleek Marcel te zijn die net even te laat bij het bankje was gearriveerd.
Rustig voortpeddelend reden we verder richting Maxis. De nieuwe fietsbrug was nu officieel open verklaard en ziet er prachtig
uit. De zijkanten zijn zo geconstrueerd dat je het water niet ziet en je nauwelijks het idee hebt dat je over een brug fietst.
Kort daarna stelde Aad voor om ipv de Ronde Hoep naar Ilpendam te rijden. Zodoende namen we de Overdiemerweg om langs het
AR-kanaal uit te komen. Via Nescio-, Heerma-, en Schellingwouder-brug kwamen we op de Liergouw. Vandaar langs de volkstuintjes
richting golfbaan. Bij Het Schouw staken we de Broekervaart over. Vandaar was het nog maar een stukkie tot Ilpendam maar de
wind maakte het niet licht. Bij het Wapen van Ilpendam was helaas de appeltaart op. Op onze vraag of er nog wat anders was
antwoordde de waardin ‘ik heb alleen nog twee puntjes’. Waarop Aad verzocht deze dan maar op tafel te leggen.
Ook had hij het even later over de Ballon Balzak toen hij het over een zware col in de Elzas had.
Na de koffie die door
Marcel, om onbekende reden maar toch enorm gewaardeerd, werd gesponsord reden we eerst nog even door naar Purmerend om daarna
ten westen van het NH-kanaal via Purmerland, Den Ilp, Landsmeer weer in Amsterdam-Noord te geraken. Uiteindelijk kwamen we
via de volkstuintjes weer bij de Schellingwouderbrug uit. Marcel zat voor de eerste keer op de fiets dit jaar en merkte, net
als schrijver dezes verleden week, dat enige achterstallige trainingsarbeid zal moeten worden verricht.
Via de Diemerzeedijk
em Maxisweg kwamen we tegen half twee weer in Muiden uit. Op weg naar de Hakkelaar begon het een beetje te regenen. Nog steeds
geen lente.
7 maart 2010 – ’t Hoogt, Soesterberg – 74 km, 0-3°, matige NoordOostenwind,
zonnig – 7 rijders: Rijn, Enrico, Marco, Jurriaan, Rob, Aad & Michiel
Nauwelijks was schrijver dezes
op zijn gerestaureerde BRANDS fiets bij de Hakkelaar vertrokken of hij werd achterop gereden door Jurriaan die,het schaatsen
moe, wel weer eens wilde fietsen. Hij had o.a. meegedaan aan de 200 km op de Weissensee en deze ruim binnen de 10 uur voltooid.
Een knappe prestatie! Bij het bankje stonden Rob, Aad en Marco al en ..... onze nestor in ruste Gerard. Hij kwam even bijpraten
om daarna, volgens zijn eigen zeggen, weer snel aan de koffie te gaan. Ondertussen waren Enrico en Rijn ook gearriveerd en
besloten we, na verwerping van de alternatieven Lelystad en Nijkerk (beide te lang), naar ’t Hoogt bij Soesterberg te
fietsen.
Via de gebruikelijke route reden we zonder wederwaardigheden naar ’t Hoogt. Daar besloten Rijn en Enrico
buiten, uit de wind en in de zon, te gaan zitten. Na enig twijfelen volgden de anderen ook. Het bleek geen slechte keus te
zijn want het in het zonnetje was het best uit te houden. Ook de warme appelbollen droegen bij aan de aangename kout die zich
ontspon. Toen Rijn om de rekening vroeg gaf Aad aan deze koffiestop te sponsoren. In februari is hij negenzestig geworden.
Van harte proficiat, Aad!
Ook terug werd de gebruikelijke weg naar huis gekozen. Dwz. via Den Dolder en Lage Vuursche.
Voor Baarn merkte schrijver dezes dat hij nog wel enige conditionele achterstand moet wegwerken. Bij de Brediusweg sloeg Aad
af richting Hilversumse Meent, bij Jan Tabak sloeg Rob af naar Huizen en bij Vesting Naarden koos Jurriaan een kortere weg
naar Muiderberg. De overigen reden via de Overscheense weg verder. Bij het Rob Storkpad sloeg Marco af naar Weesp en bij de
Hakkelaar stapte Michiel af. Rijn en Enrico zullen even voor twee uur in Muiden zijn aangekomen. Het voorjaar komt er aan
maar maakt nog niet veel vaart.
Nagekomen bericht via email van Tom:
Voorlopig ben ik er zondags niet, i.v.m.
mijn schouder.
De röntgenfoto’s van mijn schouder waren goed.
Ik ben daarna bij de orthopeed geweest,
deze vermoedt dat er een spier of pees afgescheurd is.
Donderdag 18 maart wordt er een MRI-scan gemaakt en donderdag
25 maart moet ik terugkomen voor de uitslag en hoor ik wat ze verder gaan doen.
Doe de groeten aan iedereen en
maak er een lekkere fietstocht van.
Ik ga rustig rijden op mijn ATB.
Groeten van Tom
21
februari 2010 – Marken – 60 km, - 2°, ZuidOostenwind met aanvriezende mist, mistig en glad – 2 rijders:
Rijn, Enrico
Rijn was er op tijd, zodat anderen niet te lang in de kou zouden moeten wachten. Die anderen bleek
alleen Enrico te zijn. Besloten werd om naar Marken te rijden. Langs Gerard via IJburg de Schellingwouder brug over. Het was
flink koud en mistig. De mist sloeg wit uit op de kleding. Na Durgerdam werd even gestopt, omdat Rijn het wel erg mistig vond
worden. Nadat Rijn zijn verte brill had opgeborgen werd de tocht uit veiligheidsoverwegingen (mist) op de dijk bovenlangs
voortgezet. Het was een mooi gezicht al dat kruiende ijs.
Af en toe was het flink oppassen met vlakken ijs, die
knisperend door de banden doormidden werden gekraakt. Bij Marken had het die nacht nog gesneeuwd, en stapvoets slalomend over
de besneeuwde klinkers en langs verbaasd kijkende toeristen, werd het verst gelegen etablissement opgezocht. Met wit beslagen
kruisen stapten we naar binnen.... Zowel Rijn als Enrico hadden de fenomenale rit van Mark Tuitert gezien. Enrico zelfs dat
Mark goud won. De dubbele espresso’s van Rijn stonden ook met een dubbele prijs op de rekening, waardoor we bij elkaar
ruim 18 euro mochten afrekenen. 3 kwartjes fooi vonden we wel genoeg. Terug bleek er een stevige tegenwind te zijn opgestoken.
Besloten werd een stukje richting Monnikendam te rijden en dan linksaf naar Zuideroude af te slaan. Tegen 13.15 bereikten
we voldaan Muiden. Op naar de lente.
7 februari 2010 – Breukelen – 50 km, ±2°, zwakke
NoordOostenwind, bewolkt, droog – 7 rijders: Rijn, Enrico, Marco, Tom, Rob, Herman en Michiel
Eindelijk was
het geschikt fietsweer en de opkomst was er dan ook naar. De meesten hadden sinds half december niet meer op de fiets gezeten.
We besloten uiteindelijk, ondanks de wind via het AR-kanaal naar Breukelen te rijden om via de beschutte Vechtoever terug
te keren.
In een doorgaans aangenaam tempo van 28-30 km/u kwamen we, via Driemond, in Breukelen aan. Op de brug over
het AR-kanaal haalden we nog een groep wandelaars in.
Tijdens de stop in het drukke restaurantje Expreszo was het weer
ouderwets gezellig. Enrico maakte een foto voor de TCMuiden twitter. Deze TCMuiden twitters kunnen gevolgd worden als je je
zelf eerst aanmeldt bij twitter.com en daarna jezelf opgeeft als volger van TCMuiden. Ook Enrico (gebruikersnaam: enricover)
en schrijver dezes (michiel_adriaan) kunnen worden gevolgd. Zeker een niet onmisbare, maar wel grappige, toepassing.
Herman
rekende voor ons af, al wist hij nog niet precies waarom. Later, op de fiets, kwam hij erachter dat zijn oudste kleinzoon
10 jaar was geworden. Van harte proficiat, Herman!
Tussen Breukelen en Nieuwersluis haalden we de wandelaars weer in.
Even later, vlak bij Mijnden, reed Rob lek. Hij kon onze plagerijen over de slechte conditie van zijn buitenband maar matig
waarderen want even dreigde hij Tom in de Vecht te gooien. Ook kwamen de wandelaars weer voorbij. In Loenen reden we ze weer
achterop. ‘Tot zo’ riepen we elkaar toe.
Via Vreeland en het Hemeltje reden we Nederhorst den Berg binnen.
Weer reed Rob lek maar als ervaringsdeskundige had hij het band verwisselen snel gepiept zodat de wandelaars ons niet nog
eens een keer inhaalden. Ondertussen waren Rijn en Herman al door gereden en kwamen zij ons, wegens te veel voorsprong, op
de Spiegelweg weer tegemoet. Bij Fort Uitermeer gingen Tom, Rob en Herman richting Hilversumse Meent en even later reed Marco
door naar Weesp terwijl Rijn, Enrico en Michiel de Keverdijk opreden. Bij de Hakkelaar stapte schrijver dezes af en waren
Enrico en Rijn rond enen terug in Muiden. Een goede opening van het fietsjaar.
3 januari 2010 - Rondje
Gooimeer - 47 km, -2°, zwakke NoordOostenwind, zonnig – 1 rijder: Rijn
Toen schrijver dezes om kwart
voor één, kijkend naar Buitenhof, even een blik naar buiten wierp zag hij een mountainbiker bij de bushalte
rijden. Deze kwam het pad op en belde aan.
Het was Rijn, die om tien uur tevergeefs bij het bankje op anderen had staan
wachten. Toen niemand kwam is hij er maar alleen op uitgetrokken.
Via de Hollandsche Brug, Almere-Haven en Stichtse Brug
kwam hij weer op het oude land uit. Daarna kwam hij via Eemnes, Blaricum en Laren weer langs de A1 uit. Langs het Naardermeer
kwam hij bij de Hakkelaar alwaar hij dit alles even kwam melden.
Hij had plezierig, maar vanwege de besneeuwde wegen,
rustig gereden. Vooral zijn eerste plaats in de statistiek voor 2010 deed hem veel deugd.
|
