17 juli 2011 – Loosdrecht – 75 km, 18°, tot kracht 6 aantrekkende zuidwestenwind, soms zon, soms
bewolkt – 2 rijders: Han en Marcel
Het peloton in drieën blijkt nu achteraf.
Inderdaad werd het moment van telefonisch contact met Herman, gevolgd
door een fikse stortbui. Binnen blijven leek op dat moment de juiste beslissing. Totdat na die bui het niet aleen lichter
werd, maar er zelf stukken blauwe lucht te zien waren. 8.35 uur: als ik snel ben, haal ik op tijd het bankje nog
wel... Ik pak mijn fiets en constateer een lege achterband. Snel nieuw bandje erin. En Michiel even bellen dat ik
9.00 niet ga halen. Computer was al uit, dat maar snel het telefoonboek... geen Michiel te vinden. Han dan
maar bellen. Die bleek nog in z’n pyama uit het raam te staan kijken... Inmiddels was het tien voor negen.... 10.00
uur dan maar samenfietsen? Accoord. Dus ook Han en ondergetekende kozen er voor om tegen de wind in langs de Vecht naar
Breukelen te karren. Omdat wij er toch een lekker gangetje in hadden, was het in Breukelen nog te vroeg voor een koffiestop.
Uiteindelijk zijn wij om de plassen heen, via Loosdrecht, in ”de Eend” beland en hebben daar
in het zonnetje de troost genuttigd. Vervolgens via Kortenhoef, Ankeveen , Keverdijk en de Hakkelaar weer richting huis
gereden. Bij thuiskomst 75km. op de teller. Toch nog lekker gefietst.
17 juli 2011 – Breukelen –
60 km, 18°, tot kracht 6 aantrekkende zuidwestenwind, soms zon, soms bewolkt – 2 rijders: Rob
en Herman
Het ongelijk
van de thuisblijvers? Inderdaad regende het in Gooiland flink om 8.00 uur. Dus belde deze schrijver Rob en Marcel, dat hij
niet ging rijden. Rob had een pijnlijke rug; deze afzegging kwam hem wel uit. Marcel wist het nog niet, want Buienradar beloofde
toch wel iets goeds. Hij had gelijk, om 9.00 uur was er sprake van een – om de woorden van wijlen Johnny van Doorn te
gebruiken – magistraal stralende zon. Om 9.45 uur belde Rob deze schrijver om toch te gaan fietsen. Aldus geschiedde
om 10.15 uur. Vanuit de vesting van Naarden ging het over de Overscheense Weg naar de Keverdijker Polder en dan onder het
tunneltje door naar de Lange Muiderweg. Door Weesp heen naar Smal Weesp en de oostelijke oever van het AR-kanaal. Daar stond
een fikse wind schuin tegen. Het kanaal werd gevolgd tot de Stationsweg van Nieuwersluis. Vlak voor de brug van Nieuwersluis,
aan de overkant van de Vecht, zagen we het vijftal van het vorige verslag. Roepen had geen zin. Over de
provinciale weg, de linker Vechtoever, reden we naar Breukelen, waar Rob dit gezelschap op koffie trakteerde. Terug gingen
we zuidelijk van de Vijfde Plas naar Nieuw-Loosdrecht. Voorts richting Oud-Loosdrecht, bij de Nieuwe Brug
rechtsaf en daarna langs de ‘s-Gravelandse Vaart tot het Luie Gat en via het Spieghel naar de vesting van Naarden. Daar
moest Rob nog vier kilometer naar huis. Het was een mooie en voor Rob (rug)therapeutische rit. Rustig gereden dus!
17
juli 2011 – Haarzuilens – 67 km, ±18°, matige tot harde ZuidWestenwind, soms zonnig soms bewolkt –
5 rijders: Enrico, Marco, Aad, Jurriaan & Michiel
Het regende nog om acht uur maar buienradar gaf een tijdelijke verbetering te zien in
de alsmaar boven Nederland circuleerende depressie. Vier rijders trof schrijver dezes bij het bankje aan. En niet de minsten,
zodat hij een list verzon om zo weinig mogelijk te hoeven lijden.
‘Haarzuilens’
zei Aad en iedereen sloot zich hierbij aan. Via de Herengracht en Lange Muiderweg reden we naar Weesp. Na de ‘Hoge Brug’
de oostoever van het Gein en in Abcoude langs de Angstel naar Baambrugge. Via Baambrugse Zuwe onder de A2 door en meteen linksaf.
Het nieuwe A2-viaduct heeft ook een ventweg en via deze kwamen we terecht op Oukoop richting Nieuwer Ter Aa. Daarna bij de
Provinciale weg een stukje daarlangs en dan linksaf Kortrijk op. Daarna was het nog maar even naar Haarzuilens waar we uit
de wind en in de zon buiten gingen zitten. Enrico had afgelopen weekend de ‘Maratona di Dolomiti’ gereden en liet
ons een aantal mooie foto’s op zijn Blackberry zien. Het is inderdaad een schitterende omgeving! De VW Golf van Marco,
de laatste weken steeds onderwerp van gesprek, is afgelopen week van een nieuw type bougie voorzien en heeft tot nu toe geen
kuren meer vertoond. Jurriaan had afgelopen week Jan Bijvoet gesproken die hem onthulde waarom we zijn groep verleden week
niet konden inhalen. De kopvrouw was de winnares van de Triathlon van Weesp! Jan heeft behoorlijk moeten afzien. 
Na de koffie besloten we, vanwege de kleine groep en het weer, dat we wel langs
de Vecht terug konden rijden. Voor het lapje gings het soms hard. Zo hard dat schrijver dezes besloot dat tegen de veertig
voor hem wel genoeg was. De anderen vonden boven de veertig nog leuker maar er werd netjes op hem gewacht. Bij de Visserij
reed Aad rechtdoor richting Gooi en bij de Ton Storkpad reed Marco richting Weesp. Tot over vier weken zei hij, want hij vertrekt
vrijdag a.s. voor een vakantie naar Oostenrijk en Kroatië. Hopelijk blijven de bougies goed.
Bij
de Hakkelaar reed Jurriaan richting Muiderberg, stapte schrijver dezes af en moest Enrico de ‘loodzware’ twee
kilometer naar Muiden alleen afleggen. De thuisblijvers hadden ongelijk. Er kon prima gefietst worden.
10 juli 2011 – Amstelkade – 78 km, ±20°,
zwakke tot matige ZuidWestenwind, meest zonnig soms bewolkt – 10 rijders: Rein, Marco, Herman, Marcel, Aad, Jurriaan,
Bert, Han, Rob & Michiel
Wel aan de kop van ‘het stukkie’ toegekomen maar vanwege de hectiek in de afgelopen werkweek
herinnerde schrijver dezes zich zaterdag pas dat de rest nog moest volgen. Hier een poging. Prima opkomst bij het bankje en
een windrichting geschikt voor de Amstelkade. Op de Winkeldijk reed Marcel lek. Net toen we weer op wilden stappen reed ons
een groep voorbij waarin we Jan Bijvoet herkenden. Die zouden we wel eens even inhalen. Langs de Waver hadden we ze steeds
in het vizier maar echt dichterbij kwamen we niet. Na Nessersluis op de Tienboerenweg werd als ‘jonge honden’
gas gegeven om de groep in te halen. Niet geheel naar de zin van Rob die op een gegeven moment naar voren reed om ons ‘af
te blaffen’ omdat hij het tempo (terecht) veel te hoog vond. Met lede ogen zagen we de andere groep weer uitlopen. De
laatste kilometers werd er (geauthoriseerd) nog even gas gegeven. Toen de eersten bij de Amstelhoeve arriveerden, kregen ze
het andere groepje net weer even in zicht.
De koffie en appelgebak werden gesponsord door Han omdat hij in een grijs verleden (7 mei) jarig was geweest.
Han had voor de gelegenheid een buitenmaats wielershirt aangetrokken dat als een bungalowtent om zijn lijf fladderde. Omdat
hij niet zo snel een ander schoon shirt kon vinden had hij deze maar uit de kast gehaald. Hij had het shirt van een corpulente
zakenrelatie gekregen die het hem gaf met de woorden: ‘je hebt wel ongeveer mijn postuur’ 
Ondanks onze plagerijen gaf hij geen krimp en tracteerde
ruimhartig. Van harte proficiat, Han!
Na de koffie reden we tot Driemond de gebruikelijke route en daarna over de ‘Hoge Brug’ naar
Weesp. Via Ossemarkt, Lange Muiderweg en Ton Storkpad reden we naar de Hakkelaar. Hier haakten de laatsten af zodat Rein moederziel
alleen de laatste 2 km naar Muiden terug moest rijden. Fijn gereden!
3 juli 2011 – Edam –
79 km, ±18-°, matige NoordWestenwind, bewolkt, later zonnig – 11 rijders: Marco, Jurriaan, Aad, Rein, Rob,
Herman, Eric, Jan Portengen, Enrico, Marcel & Michiel
Een mooie opkomst bij het bankje. Inderdaad hadden Marco, Rein, Enrico
en Aad zaterdag 25 juni ‘Limburgs Natste’ gereden. Na 80 km hebben ze het voor gezien gehouden. Ze waren zelfs
van binnen nat. Nu zag het er beter uit, een straffe wind uit het NoordWesten en kozen we voor Edam. Via de gebruikelijke
route kwamen we tot Monnickendam. Daarvoor werd langs de dijk nog even flink gas gegeven door een groep op de dijk en één
daaronder. Dat moet natuurlijk even kunnen, maar toch moet er verder wat beter worden opgelet of geen mensen ‘los’
komen te rijden. De achterblijvers kwamen vergezeld van Bram en Manolo, die aan een rondje Markermeer bezig waren, al spoedig
aangezet. Het centrum van Monnickendam was afgezet en reden we via smalle straatjes naar de Provinciale Weg waar langs we
verder reden naar Edam. Hier was Manolo zo vriendelijk om voor een aantal van ons kopwerk te verrichten. Bij Edam reden Bram
en Manolo verder en legden wij aan bij Hotel-Restaurant Fortuna. Buiten in het zonnetje was het goed toeven. Vooral Aad was
in zijn nopjes toen hij hoorde dat Marcel afgelopen donderdag 45 of 54 was geworden. In ieder geval Marcel sponsorde de koffie
en appelgebak. Van harte proficiat, Marcel en nog vele jaren! Na de koffie reden we dezelfde weg terug naar Monnickendam maar
vlak ervoor sloegen we af richting Purmerend. Na een paar honderd meter kwamen ons drie wielrenners tegemoet. Vlak voor dat
ze ons passeerden staken drie koeten, die in het gras stonden, over. Dat hadden ze beter niet kunnen doen. Twee werden er
gegrepen en kwamen tussen de wielen terecht. Één was bijna meteen dood de ander was er wat beter aan toe en
werd in het gras gezet. Hopelijk heet’ie het gered. Via Overleek reden we in een boog weer terug richting Monnickendam
om vlak voor Broek in Waterland weer op de Provinciale Weg uit te komen. Daarna langs het Schouw naar het NH-kanaal. Via Golfbaan,
Schellingwouderbrug, Amsterdamsche brug en Nesciobrug kwamen we weer op de Diemerzeedijk terecht. Voor het lapje reed het
lekker. Voor Muiden werd er door sommigen nog even gas gegeven maar daarna schielijk gewacht om door Rein voor een ijsje te
worden uitgenodigd. Tijdens de rit werd er, althans naar de mening van schrijver dezes, één of twee keer ruw
geschreeuwd naar fietsers die niet snel genoeg ruimte voor ons maakten. Ik vind dat zeer ongepast. Tijdens het langsrijden
hoorde schrijver dezes een vrouw tegen haar man zeggen: weer zo’n stelletje ongemanierde schreeuwlelijkers. Bellen en
hard ‘vóór’ roepen is prima maar verder moet het niet gaan. Dan maar in de remmen. Zo dat moest
deze moraalridder even van het hart. Verder lekker gefietst en mooi afgesloten met een lekker ijsje.
26 juni 2011 – Amstelkade
– 80 km, ±20°, zwakke tot matige ZuidWestenwind, meest bewolkt soms zonnig – 5 rijders: Albert, Bert,
Han, Rob & Michiel
Alleen Rob was nog maar bij het bankje toen schrijver dezes arriveerde, al snel gevolgd door Albert, Bert en Han.
De laatste wist te vertellen dat Enrico, Marco en Rein de dag daarvoor ‘Limburgs Mooiste’ hadden gereden. Volgens
Albert zou dat, vanwege de compleet verregende zaterdag, best eens ‘Limburgs Natste’ kunnen zijn geweest. Voor
deze opmerking werd hij bijna onmidddellijk gestraft want toen we wegreden riep hij ‘lek’. In februari heeft Herman
nog eens voor Ome Ko lek gereden maar Albert maakte het nog bonter. Waar overigens andere rijders uithingen? De TT in Assen
werd genoemd en ‘Ardennen moeheid’.
We besloten voor de Amstelkade, waar we ook al eens naar op weg waren geweest toen Rein zijn
val maakte. Via Muiderbrug, Driemond, Gein West en Abcoude kwamen we op de Winkeldijk die we bij de Stokkelaarsbrug verlieten
om langs de Waver te rijden. We kwamen ook nog langs de ‘hobbel van Rein’ die destijds zijn val veroorzaakte.
Han stelde voor dit soort hobbels in de toekomst een ‘reintje’ te noemen.
Bert sleurde meestal op kop zodat we al snel bij uitspanning Amstelkade
aankwamen. Het was nog steeds bewolkt alhoewel de zon al schuchtere pogingen deed om door te breken. Na ruim dertig minuten
stapten we weer op. De zon begon nu aardig door te breken. Via Geerkade, Portengense Zuwe, Oud Aa en Laantje kwamen we in
Niewer Ter Aa. Daar staken we de A2 over en even later, met het pontje, het AR-kanaal. Via Nieuwersluis, Loenen, Vreeland
en Nederhorst den Berg kwamen we bij Uitermeer. Daarna via ’s Gravelandsche Weg en Keverdijk naar de Hakkelaar. De Vechtloop
was aan de gang dus we reden verschillende lopers achterop. Bij de Hakkelaar reed Han naar Muiden, Rob naar Huizen, Albert
en Bert naar Muiderberg en stapte schrijver dezes af. Fijn gereden!
13 juni 2011 – Breukelen – 54 km, ±18°, matige
ZuidWestenwind, zwaarbewolkt maar droog – 3 rijders: Aad, Rob & Michiel Aad en Rein waren al bij het bankje toen schrijver deze arriveerde.
Rein is bijna hersteld van zijn val van drie weken terug en gaat ook, met helaas een magere conditie, mee naar de Ardennen.
Vandaag nog even niet mee. Ook een magere opkomst voor een rit naar Schoonhoven, waar we dan ook niet naar toe gingen. Het weer was niet echt uitnodigend en de rit zat ook een beetje ingeklemd tussen Rondje Markermeer en
Ardennenweekend. Na nog tot 9:20 te hebben gewacht en voor alle zekerheid nog op het parkeerterrein te hebben gekeken vertrokken
we uiteindelijk toch zonder Enrico 
. Rob gaf aan geen goeie benen te hebben en het liefst
de kortste route naar de Punt te willen nemen. Zo bont wilden de andere twee het niet maken en zodoende werd Breukelen het
doel. Via Weesperweg, Korte Muiderweg en Leeuwenveldseweg reden we naar de spoorbrug over AR-kanaal. Daarna over de hel van
Driemond naar het Gein waar we aanpikten bij twee jongere rijders. In Abcoude sloegen we af naar Baambrugge. De Punt bleek
nog dicht te zijn ook. Via Loenersloot, brug AR-kanaal, Loenen en Nieuwersluis kwamen we bij ExpresZo in Breukelen aan. Aad
vertelde dat hij wegens zorgverplichtingen thuis helaas niet meegaat naar de Ardennen. We zullen hem missen. Na de koffie
reden we, lekker voor de wind, via de oostelijke Vechtoever terug naar Uitermeer. Bij de Kreugerlaan sloeg Aad af richting
Hilversumse Meent en bij de Visserij reed Rob rechtdoor richting Huizen zodat schrijver dezes het laatste stukkie in zijn
eentje voltooide. Ruim voor twaalven was hij weer binnen. De thuisblijvers, hadden, i.t.t. verleden week, ongelijk.
5 juni 2011 – Holysloot – 39 km, ±16°, matige tot krachtige NoordOostenwind, zwaarbewolkt,
regen – 3 rijders: Aad, Bert & Michiel
Er stond een vrachtwagentje bij het bankje en schrijver dezes dacht dat daardoor de
aanwezigen aan het zicht waren onttrokken. Maar nee, hij was de eerste. Even bekroop hem de gedachte om weer snel naar huis
te gaan want hoewel het nog droog was voorspelde Buienradar niet veel goeds. Op dat moment kwamen Aad en Bert van verschillende
kanten aanzetten. Na nog tot 9:05 te hebben gewacht op laatkomers besloten we een kort ritje naar Monnickendam te doen. Net
toen we Muiden uit waren kwam een rappe rijder ons achterop zodat we meteen al ruim boven de dertig richting Maxis togen.
Op ons geroep: ‘paling, paling’ bij Gerard’s huis kwam kregen we een hol klinkende groet, die uit badkamer
of toilet leek te komen, terug.
Vlak voor Ransdorp kregen we de eerste spatjes die alras ontaardden in grote druppels. Vlak voor Holysloot
trokken Aad en Michiel hun regenjackjes aan en besloten we, de lucht in ogenschouw nemend, terug te keren. Via Durgerdam reden
we terug naar de Schellingwouderbrug. Daar hield de regen nog even op om meteen daarna nog harder terug te keren. Via IJburg,
Diemerzeedijk en fietspad langs de dijk reden we in de stromende regen terug naar Muiden waar we nog even voor de sluis moesten
wachten.
Volgende
week rijden we, vanwege Pinksteren, op maandag. Bij goed weer gaan we naar Schoonhoven.
5 juni 2011 – Monnickendam – 65 km, ±16°, matige
tot krachtige NoordOostenwind, zwaarbewolkt, veel negatieve ionen (regen) – 1 te late rijder: Enrico
Het wil maar niet
lukken dit jaar. Het oppompen van de banden (buitenband moest vervangen worden na de klapband tijdens de SRC) kostte kennelijk
net even teveel tijd. Bij het bankje stond niemand. Is het de inspanning van de vrijdag, of de verwachte regen? Welke kant
zouden ze gekozen hebben, Lelystad, of toch Broek en Waterland? Eerst maar even richting Muiderberg kijken, dan terug en Michiel
bellen - geen gehoor. Tja, dan maar zelf fietsen, richting Monnickendam gekozen. Bij IJbrug komen de eerste spetters. Volgens
buienradar gisteravond zou dat pas tegen 11 uur zijn. Wel lekker fris, veel zuurstof. In Broek en Waterland maar even een
jackje aan, want het gaat serieus plenzen. De koeien, ganzen en zwanen genieten van het hemelwater. In een lekker beentempo
doorpeddelen tegen de wind in, lekker ouderwets regen rijden, nat zijn we nu toch al en het is niet koud. Bij Monnickendam
op de dijk wordt de tegenwind stormachtig en de druppels voelen aan als hagel. In het stadje zijn ze met sippe gezichten de
braderie aan het opbouwen. Bij het cafe staan geen fietsen, dus besluit ik maar meteen terug te rijden zodat ik warm blijf.
Om 11.15 ben ik terug in Muiden, wachtend voor een gesloten brug in de regen. Daarna al het zand van fiets, schoenen en kleren
afspoelen. Lekker tochtje.
3 juni 2011 – Rondje Markermeer – 136 km, ±22°, matige tot krachtige NoordNoordOostenwind,
zonnig – 12 rijders: Herman, Marcel, Aad, Rob, Albert, Eric, Hans, Jan Portengen, Fred, Gerard, Bert & Michiel
Wat een opkomst! Terwijl
habituees als Rein, Marco, Han, Enrico en Jurriaan zich toch hadden afgemeld. De twee laatsten hadden de dag ervoor de Steven
Rooks Classic gereden. Enrico schreef er het volgende over: ‘Steven Rooks was pittig. Jurriaan ging als een speer,
maar kreeg na 80km last van kramp en spieren die niet meer wilden. Hij is teruggereden en ik heb de toer afgemaakt.
Kwam uiteindelijk uit op 168km en 3000 hoogtemeters.’.
Twaalf man, maar helaas zouden we de rit maar met negen man beeindigen. Sommigen wilden tegen de klok in,
anderen met de klok mee en de laatsten waren overtuigender. Dit deden ze door gewoon maar te vertrekken zodat de anderen wel
moesten volgen. Achteraf bleek het geen slechte keus. Via IJburg, Schellingwouderbrug en langs Zunderdorp reden we door Zuiderwoude
en even later door Monnickendam. Via het tunneltje kwamen we ten westen van de Provinciale Weg te rijden
richting Edam. Voorbij Oosthuizen moest via een noodbrug voor fietsers gereden worden. Daarna miste een drietal de aansluiting
met de groep. Schrijver dezes, want die behoorde bij het drietal, was ‘not amused’ omdat niemand omkeek en men
gewoon ‘doorknalde’. We moesten 35-36 km/u rijden om er weer bij te geraken. Spoedig daarna waren we in Hoorn
en er ook weer snel doorheen. De Zuiderzeedijk bleek nog steeds in onderhoud te zijn en daarom namen we het fietspad langs
de provinciale weg. De groep was inmiddels, door diverse rijders die bij ons aansloten, tot een mannetje en vrouwtje of 17
á 18 aangegroeid. Op kop werd erg onregelmatig gereden. Als een harmonika schoof de groep in- en uit-elkaar. Nog geen
2 kilometer voor ‘de Woeste Hoogte’ sloeg het noodlot toe. Gerard raakte met zijn voorwiel het achterwiel van
Jan, kon zijn evenwicht niet bewaren en sloeg met een vaartje van 28 km/u tegen de grond. Versuft en deerlijk bloedend bleef
hij liggen. Voordat we bekomen waren van de schrik nam een vrouw (één van de aansluiters, die later vertelde
dat ze Eerste Hulp verpleegkundige is) kordaat het heft in handen. Terwijl ze de schade bij Gerard opnam, belde ze 112. Voorzichtig
werd Gerard, die wel bij kennis was, in het gras naast het fietspad gelegd. Het bloeden van zijn opengesprongen wenkbrauw
verminderde gelukkig snel, mede door de hulp van een automobilist die met een verbandkoffer kwam aangesneld. Al na een paar
minuten was er politie en binnen 10 minuten de ambulance. Behoedzaam werd Gerard van een nek-brace voorzien,
op een brancard gelegd en daarop volledig gefixeerd. Marcel ging mee in de ambulance en Herman werd, samen met hun fietsen,
door een kantonnier naar het ziekenhuis in Hoorn gebracht. Fred en Eric spoelden met hun bidoninhoud de plas bloed van het
asfalt en bedrukt reden we rustig naar de Woeste Hoogte.
Daar zaten Aad, Jan en Rob, die met Gerard’s fiets aan de hand alvast vooruit waren
gereden, al aan de soep. Na een stop van ruim een halfuur, waarin de inwendige mens behoorlijk werd versterkt maakten we ons
op voor nog een kilometer of twintig tegenwind. Echter op de dijk aangekomen bleek de wind meer naar het noorden gedraaid.
Met de wind eerst opzij en later, toen de dijk steeds meer naar het zuiden afboog, achter reden we met zo’n 32 km/u
oplopend tot boven de 35 km/u richting de brug en sluizen bij Lelystad. Een paar kilometer vóór Lelystad (het
liep tegen tweeën) kwamen ons eerst diverse politieauto’s met loeiende sirenes tegemoet, gevolgd door ambulances
en brandweerautos. Bij de brug bleek de dijk voor alle autoverkeer afgesloten. Wegens een frontale botsing, met diverse zwaargewonden,
is de dijk tot 19:15 afgesloten geweest.
Bij de Bataviawerf namen we een korte pauze met verfrissing. Eric had telefonisch kontakt met Marcel, die vertelde
dat het gelukkig mee bleek te vallen. Het wachten was op de uitslag van de foto’s en een tetanus-injectie. Voor de wind
werden langs de Oostvaardersdijk weer snelheden boven de 40 km/u bereikt zodat we snel bij het gemaal de Bloq van Kuffeler
waren. Hier had Eric nog even kontakt met Marcel: Gerard was ‘vrijgegeven’ en kon door zijn vrouw worden opgehaald.
Rond kwart over drie waren we bij de Hollandse Brug waar Aad, Eric, Hans en Bert er nog een sprint uitpersten. Onder aan de
brug sloeg Rob af naar Huizen. Bij de Hakkelaar reden Bert en Albert naar Muiderberg. stapte schrijver dezes af , reden Eric,
Hans en Aad richting Hilversumse Meent en reden de ‘enige echte Muiers’ Fred en Jan de laatste twee kilometer.
Jammer dat zo’n fijne rit door zo’n vervelende val werd ontsiert.
Even over half zes werd er bij schrijver dezes aangebeld. Het waren Marcel en Herman
die, na Gerard te hebben overgedragen aan zijn vrouw Bep, even verslag kwamen doen. Langs de Noord-Hollandse Ijsselmeerdijk
waren ze teruggereden, met nog een stop in Edam. Ze hadden de vlagerige wind niet altijd meegehad. Zo rond zessen zullen ze
in Naarden zijn teruggekeerd.
29 mei 2011 – Breukelen – 75 km, 16°, wind zuid kracht 5, bewolkt – 9 rijders: Michiel, Aad,
Rob, Jurriaan, Marco, Albert, Enrico, Bert & Herman
Bij het bankje verscheen in blakende gezondheid op zijn
atbons ‘erelid’ Gerard S. Vanwege de steeds krachtiger wordende wind werd besloten om via het Paleis Soestdijk,
de Biltseweg, de Groene Wetering, Achttienhoven en Westbroek naar de Kerkbrink van Breukelen te rijden, een tocht van bijna
60 km. Tevergeefs werd Gerard aangespoord er op de kortste manier ook naartoe te gaan om daar gezamenlijk koffie te drinken.
Natuurlijk deed hij dat niet – een standvastig man. Michiel trakteerde, omdat hij zes dagen eerder – zoals hij
zelf zei – 26 was geworden. Proficiat en nog vele jaren, allereerst met je gezin en natuurlijk ook met ons op de fiets.
Daar
in Breukelen kwamen tal van onderwerpen aan bod, die deze schrijver (niet te verwarren met schrijver dezes) niet allemaal
meer kan reproduceren. Hij neemt een selectie. Allereerst de voetbalwedstrijd van de avond ervoor: Barcelona vs. Manchester
United oftewel Lionel Messie vs. Edwin van der Sar. We waren het er over eens dat we zelden zo’n prachtige,
en dus sportieve, wedstrijd zien. Dan ging het over de Markermeertocht van a.s. vrijdag. Marco deelde mee dat
hij vanwege een korte vakantie in Denemarken niet mee gaat. ‘Dat is voor jullie best een opluchting’,
zo opperde hij langs zijn neus weg. En misschien heeft hij daar wel gelijk in. Want wat reed hij als een duivel: 37 km/uur
tegen windkracht 5 in. Een derde onderwerp – in een beperkter kringetje besproken - ging over de GV4-fusie (Bussum,
Muiden, Naarden en Weesp). Unaniem waren we over de wenselijkheid van die fusie: de gemeente Naardermeer met precies het optimale
inwonertal van 75.000. Belachelijk vinden we de vooral Bussumse en Naardense VVD-argumenten tegen de fusie. Eén daarvan
willen we de lezer niet onthouden: de fractievoorzitter van de Naardense VVD zei onder meer dat je het zand van het Gooi en
Muiderberg niet moet mengen met het veen van Muiden en Weesp. Waar doet zo’n theorie ons toch aan denken?
Voor
de terugweg kozen we voor de rechter Vechtoever. En daarop ging het soms erg snel. Met de wind in de rug ging het vaak 40+
in het uur. Daarom was om kwart voor één ieder weer thuis.
N.b., zullen we TCM voortaan als een afkorting van ToerClub
Muiderberg zien? Tegen drie Muiderbergers deed er maar een Muier mee.
22 mei 2011 – Waver – 55 km, ±18°, matige later
krachtige ZuidWestenwind, bewolkt – 7 rijders: Herman, Rein, Marcel, Aad, Rob, Jurriaan & Michiel
Soms zijn er van die ritten dat
niets meezit en dat was er vandaag zeker één. ZuidWestenwind dus eindelijk eens wind om naar de Amstelhoek langs
de Kromme Mijdrecht te rijden. Daar voelde iedereen wel voor. Jurriaan was op zijn nieuwe witte Trek fiets met elektrische
derailleur en volgens boze tongen ook met de zgn. ‘Cancellara aandrijving’. Zijn witte kleding was, samen met
de fiets, een lust voor het oog.
Bij Klapwijk begon het al, Herman kreeg zijn schoen niet in de pedaalklem. Geholpen
door Aad lukte het uiteindelijk wel. Bij de Maxis reden we langs de woonboten en onder de Muiderbrug door om te konstateren
dat de weg langs het AR-Kanaal naar de spoorbrug was afgesloten. Daarom parallel aan de A1 terug naar de Papelaan om via deze
weg over het AR-Kanaal te komen. Vlak voor de kasseien van Driemond reed Herman lek. Normaal zijn de twee genoemde voorvallen
al geschikt om tot pechvogel van de dag te worden gekozen. Deze prijs ging helaas naar iemand anders. Daarover later meer.
Via de smalle, westelijke kant van het Gein naar Abcoude en daar richting Abcoudermeer. Vlak erna was het prijs, de weg naar
het viaduct onder de A2 was van de bovenlaag ontdaan voor nieuwe asfaltering. Bij de A2 dachten we het gehad te hebben. Helaas,
het onverharde gedeelte ging door tot de Voetangel. Het was een wonder dat we er zonder lekke banden vanaf kwamen. Bij de
Voetangel sloegen we linksaf rchting Stokkelaarsbrug, daarna langs de Waver richting de tweede, kleine, ophaalbrug over het
water.
Kort
na de eerste, brede, ophaalbrug sloeg het noodlot toe. Door een nare hobbel in dwarsrichting over de weg verloor Rein de macht
over het stuur. Na nog een manmoedige poging gedaan te hebben om het onvermijdelijke te corrigeren sloeg hij tegen het asfalt.
Rein reed als tweede maar gelukkig konden de anderen hem mishouden. Rein was op zijn heup, ellenboog en hoofd terechtgekomen,
maar bleek niets te hebben gebroken behalve zijn helm, waarmee het nut van dit attribuut maar weer eens is bewezen. Vooral
zijn elleboog bleek deerlijk gehavend. Na wat heen en weer gebel met Rein’s zoon werd besloten naar Vinkeveen te rijden
alwaar hij opgepikt kon worden. Één rem was nog bruikbaar en de rest van de fiets ook, zodat we ons in toch
nog een redelijk vaartje naar Vinkeveen begaven. Daar stapte Rein in de auto, terwijl de overigen zich via de Baambrugse Zuwe
naar de Punt begaven. Toen we daar buiten op het terras zaten kwamen Rein & Zoon zich ook nog bij ons voegen. Behalve
de elleboog leek de schade mee te vallen maar Rein zou daarna toch nog even langs de Eerste Hulp rijden.
Even later kwam er een bekend
blauw shirt langsrijden. Het was Clemens die, na een week vakantie aan het Lago Maggiore, het straffe tempo van de groep niet
aandorst en voor zichzelf was begonnen. Ook hij kwam de groep op het terras versterken. De consumpties werden gesponsord door
Jurriaan vanwege zijn nieuwe fiets. Van harte proficiat Jurriaan, wat een mooie fiets! Toen we opstapten miste Herman zijn
bril. Nergens was het ding te bekennen. Opeens herinnerde schrijver dezes dat hij bij het verwisselen van de band bij Driemond
deze bril naast Herman’s fiets had zien liggen. We besloten via Driemond terug te rijden. In een stevig vaartje werd
daar naar koers gezet. Hier namen Aad en Clemens afscheid terwijl de anderen via de Driemondse kasseien verder reden. Gelukkig
vond Herman zijn bril zelf terug. Daarna via Muiderbrug terug naar Muiden waar we ongeveer half één terug waren.
Deze keer geen fijne rit.
15
mei 2011 – Giro d’Amsterdam by Rabo – 127 km, 15 graden Celcius, stevige Noord-westelijke wind,
zonnig. Rijders: Marco, Rijn, Timo, Jan Portengen, Rob en nog 2000 deelnemers.
Conform de vorige
week gemaakte afspraak werd om 8.00 uur verzameld op de parkeerplaats buiten Muiden. Rijn bleek eerst bij het bankje te zijn
gaan kijken maar vervolgens naar de parkeerplaats te komen. Het wachten was vervolgens op Enrico die echter noch in persoon
noch telefonisch traceerbaar bleek. Na toch nog even langs het bankje te zijn gereden fietsten we naar de Jaap Edenbaan waar
we een vlotte Chip-start hadden rond 8.45 uur. De tocht verliep vervolgens in een redelijk straf tempo tot de koffie ongeveer
halverwege. We maakten gebruik van 2 x koffie plus gebak waarbij we al snel van buiten naar binnen vluchtten vanwege de toch
frisse wind. Na de koffiestop kwamen we meer in de wind te rijden en bleek het tempo voor eerst Rob en later Rijn te pittig.
Ook Timo klaagde maar hield het vol tot bij een fourageerpunt waar hij besloot om het laatste stuk wat rustiger te rijden
met Theo en vriendin. De overgebleven 4 dapperen kwamen rond 13.15 uur over de finish waar ze werden onthaald op bitterballen,
ereversierselen en livemusic. Na een korte verpozing reden we terug naar Muiden waarbij Marco en Jan op de Nesciobrug lieten
zien dat ze nog helemaal niet moe waren, de macho’s! Al met al een geslaagde tocht behoudens het mislopen van Enrico.
15 mei 2011 – Het Twiske – 75 km, ±15°, krachtige WestNoordWestenwind, meest zonnig –
7 rijders: Herman, Albert, Marcel, Eric, Hans, Han & Michiel
Vroeg in de morgen regende het maar om negen uur droogden de wegen
al weer goed op. Toch pakte schrijver dezes zijn winterfiets, ook omdat hij verwachtte niemand bij het bankje te treffen omdat
de meesten de Rabo Toerrit zouden gaan rijden. Wie schetst zijn verbazing toen hij toch zes man bij het bankje aantrof. Daarbij
waren ook de gebroeders ’t Hart, dus dan is rustig rijden er niet bij. Herman stelde Het Twiske voor, waar we 9 augustus
2009 voor het laatst waren geweest. Via de ge-eigende wegen naar de Golfbaan bij Zunderdorp en daarna een ‘stukkie terug’
om bij Buiksloot over het NH-Kanaal te geraken. Daarna via wat geslinger door de weilanden door Landsmeer en toen waren we
aan de rand van Het Twiske. Geheel volgens traditie werd het toen moeilijk, want we (ver)dwalen daar altijd. Toch werd na
enige tijd de uitspanning aan het meer bereikt. Ze gingen net open en we konden lekker binnenzitten want het was fris. Onderwerpen
tijdens de stop: Ardennenweekend, G-3 of G-4, Hay's optreden bij P&W en de prostaat.
Na de stop reden we door het Oostzanerveld naar Purmerland en daar
rechts naar het NH-Kanaal om dit bij Purmerend over te steken. Daarna binnendoor naar Ilpendam en vandaar richting Broek-in-Waterland.
Via het tunneltje reden we langs de Vogelmeerpolder naar Zunderdorp. Ongeveer daar begon Han ‘wakker te worden’.
Daarna hebben we nauwelijks meer rustig gereden. Ruim voor enen waren we weer in Muiden terug. Lekker gefietst.
15 mei 2011 – Giro d’Amsterdam by Rabo - 127 km,
15° graden, stevige Noord-westelijk wind, zonnig. Rijders: Enrico en nog 2.500 andere
Leuk die door TCMuiden
op de site aangekondigde toertochten. Kom je om 8.01 uur bij het bankje is er niemand. Dan maar rustig naar de Jaap Eden baan
rijden, en om iets voor half negen starten voor de 100km.
De
benen zijn goed en al gauw sluit ik aan bij een groepje met een lekker tempo van rond de 34km/uur. Veel amateurs en bijna
ongelukken en een echte valpartij dankzij onze overijverige wegbeheerders die uit veiligheidsoverwegingen (!) werkelijk overal
onoverzichtelijke obstakels plaatsen. (Zou iemand daar nu eens iets aan kunnen doen, want met veiligheid heeft dit werkelijk
niets te maken! ) Bij Vinkeveen komt mij een bekend achterwerk tegemoet, en warempel Carolien rijdt de 100 km ook. Een beetje
gesmokkeld heeft ze, wan in Driemond gestart. Na een kort gesprekje sluit ik weer aan bij het groepje. Goed geregeld: om de
25 km een stop, eigenlijk veel te veel. Even wat drinken, krentenbol, kopje koffie en plassen. En dat zo 4 keer. Om 12.20
ben ik weer terug bij de Jaap Eden baan. Eigen voorraad aan eten en drinken is nog onaangeroerd, en beladen met een medaille,
bidon, nog meer koek, Isostar flesje en een bosje tulpen keer ik huiswaarts. Op de Nescio brug valt het Isostar flesje uit
mijn achterzak, dus maar even op drinken, want het lekt nu. Via het nieuwe fietspad bereik ik om 12.20 uur Muiden. Thuis zie
ik een gemiste oproep van Marco en het voicemailbericht vertelt me dat de startplaats bij de carpoolplaats (doet iemand dat
nog carpoolen?) bleek te zijn. Fijn als dat soort zaken voortaan ook even op de website wordt vermeld. Wel lekker gefietst,
benen waren super na het weekend in Frankfurt, en een genot om weer op mijn Giant te rijden – super fiets.
8
mei 2011 – Austerlitz – 89 km, ±20-25°, krachtige ZuidOostenwind, zonnig – 8 rijders: Clemens,
Timo, Aad, Rob, Herman, Jan Portengen, Marco & Michiel
Maar acht man bij het bankje. Vroeger zouden we dat een mooie opkomst hebben genoemd
maar gezien de laatste weken wat weinig. Er waren echter goede redenen en één slechte aanleiding: Enrico had
in Duitsland ‘Rund den Henniger Turm’gefietst, Han, Marcel (en Gerard?) de dag ervoor de Classico Boretti en ongeluksvogel
Tom moest afhaken wegens een ongelukkige val met zijn fiets afgelopen woensdag. Door een ongelukkige manoevre bij het pontje
van Nigtevecht kwam hij op zijn, verleden jaar geopereerde, schouder terecht. Volgens de foto’s is er geen bot gebroken
maar voor spier-en kapsel onderzoek gaat hij woensdag a.s. naar de orthopeed want hij kan zijn arm nauwelijks bewegen. Sterkte,
Tom!
Oost tot
ZuidOosten wind dus kozen we voor Leusden er op rekenend dat het vanwege Moederdag wat rustiger op de fietspaden zou zijn.
Dit bleek het geval. De ge-eigende paden volgend viel er tot voorbij het vliegveld bij Soesterberg weinig voor. De Amersfoortse
Straatweg was afgezet omdat de Giro Toertocht spoedig langs zou komen. En inderdaad kwamen in 10-15 minuten een paar duizend
man (en vrouw) voorbijzetten die de weg van kant tot kant volledig bezetten. Daarna reden we door tot Restaurant de Gezelligheid,
waar we meestal ‘aanleggen’, aan de Doornse Weg. Er was helaas weinig gezelligs aan. De uitbater die buiten bezig
was, zei ‘ik ben nog niet open’ en was onvermurwbaar. Daarom reden we, met een hevig mopperende en naar koffie
snakkende Timo, door naar Quatre-Bras en daar omhoog naar de uitspanning bij de Pyramide.
Daar was het goed toeven. De eerste koffie en gebak werden gesponsord
door Herman en het tweede ‘bakkie’ door Rob. Beiden hadden hier onduidelijke maar hen moverende redenen voor.
Evengoed bedankt, jongens! Via Zeist, Den Dolder en Lage Vuursche reden we naar Baarn. Vlak voor Kasteel Groeneveld lag een
fietser roerloos op het fietspad met ambulance erbij. De man leek geschept door een auto. Het zag er niet goed uit.
De wind was overigens afgezwakt
en het was behoorlijk broeierig geworden. Daarom reden we in een rustig tempo verder. Rob haakte bij Crailo af, Herman en
Aad bij de Torenflat en de overige vijf reden, nu eens niet via de Overscheense weg, maar gewoon langs de A1 terug naar de
Hakkelaar waar Marco rchting Weesp toog en schrijver dezes afstapte. Jan, Clemens en Timo zullen zo rond enen in Muiden zijn
teruggekeerd. Weer een lekkere rit. Hoe lang fietsen we al niet zonder een spatje regen?
1 mei 2011 – Nijkerk – 74 km, ±6-16°, krachtige
NoordenOostenwind, zonnig – 12 rijders: Marcel, Jurriaan, Clemens, Timo, Tom, Aad, Enrico, Rijn, Rob, Herman, Jan Portengen
& Michiel
Wederom
bijna 13 rijders bij het bankje. Han had zich bij schrijver dezes afgemeld wegens late musicale verplichtingen
in de Muider feesttent op de avond ervoor. Rein gaf aan dat hij daar nog behoorlijk door uit zijn slaap is gehouden Gerard is, volgens insiders, nog steeds op zoek naar het pijnloze verzet en daarom kon hij geen act de
présence geven. Er stond een straffe NoordOostenwind en daarom was er eigenlijk maar één keuze: Nijkerk.
De rit erheen ging via de ge-eikte paden. Vlak voor Crailo kreeg Herman een lekke band. Dit jaar is hij voorlopig het meest
hierdoor getroffen. Uit de wind en in de zon stonden we erbij en keken ernaar, terwijl Aad en Herman zich met de band bezig
hielden. Na de Wakkerendijk was het uit met de pret. We moesten aan de bak tegen de harde wind in. Bij de brug over de Eem
probeerde een brugwachter ons peloton letterlijk in tweeën te hakken. Vlak voor onze neuzen gingen de bomen naar beneden
en werd flink geremd en gevloekt. Zes man was nog net onder de eerste boom doorgekomen en moest onder de tweede boom doorkruipen,
de andere zes moesten wachten. Op weg naar Bunschoten probeerden we ons te laten gangmaken achter een klein brommertje maar
deze reed hoogstens 25 km/u en stonk behoorlijk zodat we er op een gegeven moment maar langsreden. Na Bunschoten volgde de
Arkenheenerpolder waar we ons nog even flink moesten inspannen om bij de uitspanning bij de jachthaven te geraken. Er werd
op het eind, tegen de gewoonte in, niet eens meer gesprint!
Uit de wind en in de zon was het goed toeven. Op bekwame wijze werden we door Gerard’s
vriendin van koffie, thee en appeltaart voorzien. Behoudens wat grappen valt over de gesprekken niet iets bijzonders te vermelden.
Na de stop bleek te wind nog verder te zijn aangewakkerd. Na eerst nog even voor de geopende sluis en brug te hebben gewacht
reden we het Nieuwe Land op. Voor de verandering eens niet rechtdoor maar over de Slingerweg via de kortste weg naar de dijk
langs het Eemmeer. Daar hadden we de wind schuin achter en in een snel maar toch aangenaam tempo waren we snel onder de Stichtse
Brug door en even later al in Almere. Tot de Hollandsche Brug werd nog even geprobeerd zo hard mogelijk te rijden. Snelheden
boven de vijftig waren met de welhaast stormachtige wind in de rug mogelijk. Onderaan de brug op het Oude Land toog Jurriaan
naar Muiderberg en reden Rob, Marcel, Herman richting Naarden. Bij de Hakkelaar reden Tom en Aad richting Hilversumse Meent
en stapte schrijver dezes af. De overigen: Enrico, Clemens, Rein, Jan en Timo zullen zo rond enen in Muiden zijn aangekomen.
Of ze nog een ijsje hebben gegeten is (nog) onbekend. Weer fantastisch gereden!
25 april 2011 – Lelystad (Natuurpark)
– 93 km, ±14-22°, zwakke noordenwind, zonnig – 9 rijders: Tom, Aad, Han, Enrico, Rob,
Herman, Albert, Jan & Michiel
Prachtig weer en negen man bij het bankje. Vanwege het paasweekend waren meerderen op deze
paasmaandag afwezig. Ook had Rein zich vanwege ernstige verkoudheid afgemeld. Verschillenden hadden de zaterdag voor Pasen
de Ronde van Noord-Holland gereden. Rob 110 km, Marco, Enrico, Jurriaan en Aad de 160. Jan Portengen was voor het eerst dit
jaar aanwezig, en hoe! Albert Woortman, enthousiast gemaakt door mede-Viking Bert Hensbergen, reed voor de allereerste keer
mee. Het Natuurpark lag voor de hand vanwege wind en afstand. Alzo gedaan.
Via de overbekende route reden we erheen. De, nog niet zo krachtige, wind hadden we
tegen maar toch werd meestal boven de 30 km/u gereden. Rond half elf konden we ons buiten onder parasols tegoed doen aan koffie,
thee en gebak. Deze werden gesponsord door Jan omdat hij 6 april j.l.de bevallige leeftijd van 60 jaar had bereikt. Van harte
proficiat, Jan!
Enrico verhaalde
van over ‘het wielerleed, dat Jos Willems heet’. Al tien weken wachtte Jos, eigenaar van de overigens prachtige
wielerzaak op de Bussumse Brink, op bestelde onderdelen voor Enrico’ fiets, zo jammerlijk beschadigd tijdens de valpartij
van begin september vorig jaar. Elke keer als Enrico informeerde was het ‘mañana, mañana’. Uiteindelijk
heeft Enrico zijn fiets daar weggehaald. Het blijft een raadsel waarom Jos meent, zich zulke reputatieschade te kunnen veroorloven.
Ook na de koffie, maar nu met de wind
mee, via de geeikte wegen (Oostvaarderdijk) terug naar Muiden. Meestal boven de 35 km/u rijdend waren we rond tien voor één
weer onderaan de Hollandse Brug. Hier reden Aad, Rob en Herman richting Gooi, Albert naar Muiderberg. Bij de Hakkelaar reed
Tom rechtdoor en stapte schrijver dezes af. Enrico, Han en Jan zullen rond énen weer in Muiden terug zijn geweest.
Alweer allemachtig prachtig gefietst!
17 april 2011 – Edam – 78 km, ±10-15°, zwakke
noordenoostenwind, zonnig – 14 rijders: Marco, Jurriaan, Clemens, Timo, Tom, Aad, Han, Rijn, Fred, Janine, Theo, Rob,
Herman & Michiel
Toen schrijver dezes als veertiende bij het bankje aankwam waren de overigen net aan het bakkeleien over
wie er als dertiende af zou moeten vallen. Dit om het noodlot niet te tarten. Gelukkig maakte zijn komst daar een eind aan.
Drie gezichten bij het bankje die we dit jaar nog niet daar hadden ontmoet; t.w. Fred die zich de opmerkingen over zijn niet-verschijnen
had aangetrokken, Theo vanwege hernia-klachten bij het lopen en daarom noodgedwongen op de fiets en Janine die als loopmaatje
van Theo acte de presence gaf. Men had al tot Volendam of Edam besloten. We reden de Havenstraat in om te konstateren dat
omwonenden van het nieuwe fietspad hun ongenoegen over het rijgedrag van sommige fietsers op de weg hadden gekalkt. Verderop
hadden de schapen, die soms ook nog in de weg liepen, ook wat gekalkt maar dat was een anderskleurige substantie. Via wat
omzwervingen over het park van de Diemerzeedijk kwamen we toch bij de Schellingwouderbrug uit. Daarna via Ransdorp, Kinselmeer
en Uitdam naar Monnickendam. Er werd in een redelijk, onregelmatig tempo gereden. We moeten als we met zo’n grote groep
rijden wat oplettender rijden!
Na
Monnickendam via Katwoude naar Volendam waar we eens niet De Dijk maar de doorgaande en troosteloze weg daarachter reden.
Op de Dam in Edam streken we, in het zonnetje, neer. Rijn kwam tijdens de koffie met het verzoek om bij het begin van het
nieuwe fietspad rustig te rijden en als we dat dan toch niet van plan waren dat niet in de door hem gesponsorde kleding met
Fysiotherapie Muiden erop wilden doen. Er gingen stemmen op om dit fietspad, als wielrenner, te mijden. Een goed idee.
Na de koffie reden we langs de Provinciale
Weg van Edam eerst naar Monnickendam en daarna naar Broek in Waterland. Daarna langs Het Schouw en NH-kanaal en langs de golfbaan
terug naar de Schellingwouderbrug. Ook de Amsterdamse Brug werd beklommen om daarna via de Nesciobrug weer op de Diemerzeedijk
te geraken. Daarvoor had Janine ons al vaarwel gezegd. We besloten via de Maxis en fietspad langs de A1 naar Muiden terug
te rijden. Alleen Fred reed via het nieuwe fietspad, dat onder zijn auspiciën is aangelegd, terug naar Muiden. Bij de
Maxis zei Marco ons vaarwel en bij Klapwijk haakten Timo en Theo af. Er had zich een afscheiding voor gedaan langs het fietspad
zodat Rijn uiteindelijk alleen Herman, Han, Clemens en schrijver dezes voor een lekker ijsje kon uitnodigen. De overigen hadden
kennelijk een ongelofelijke haast? Na deze versnapering reden Herman en schrijver dezes verder naar het oosten. De eerste
gaf aan dat hij het eigenlijk wel fijn vond om rustig naar Naarden koers te kunnen zetten. Lekker gefietst.
10
april 2011 – Nijkerk – 79 km, ±8-14°, zwakke oosten-, later noorden-wind, zonnig – 12 rijders:
Marco, Marcel, Jurriaan, Clemens, Timo, Tom, Aad, Han, Enrico, Rijn, Eric & Michiel
De eerste keer dit jaar de start om negen uur maar toch twaalf man
bij het bankje. Rob had zeker een voorgevoel dat het er anders dertien zouden zijn geweest. Tot half tien hebben we nog op hem gewacht (grapje). Voor de
eerste keer dit jaar naar Nijkerk. De route zal schrijver dezes de lezers deze keer besparen want deze is eigenlijk al jaren
hetzelfde. Eerst via het Oude Land heen en na de koffie via het Nieuwe Land weer terug. Er stond aanvankelijk een wat waterig
zonnetje maar, buiten gezeten, bij de jachthaven brak hij toch volledig door. Her en der werden de beenstukken uit gedaan.
Genoeglijk werd er gekout: een verdronken man bij Gerard Smeenk voor de deur, de zomerfiets van Enrico die door Bicycle Republic
(Jos Willems) in tien weken tijd met uiterste precisie weer wordt opgebouwd en het komende Ardennenweekend. Ook vroegen we
ons wanneer Fred Winnubst zijn belofte zal inlossen. Hij had al twee keer mee kunnen doen. Na ruim een half uur stapten we
weer op om te kunnen konstateren dat de wind van Oost naar Noord was gedraaid. Een tegenvaller waar we ons niet door uit het
veld lieten slaan want een rappe jongen die ons na de brug passeerde werd, in eendrachtige samenwerking, weer ingerekend waarbij
snelheden tegen de veertig werden bereikt. Er werd veelvuldig ‘los’ geroepen maar, na inhouden, ook weer ‘vast’.
Tegen de Hollandse Brug op werd nog even gesprint maar onderaan kwam alles weer bij elkaar. Jurriaan reed Muiderberg in, Aad,
Eric en Marcel richting ’t Gooi. Bij de Hakkelaar reden Tom en Marco richting Vecht en stapte schrijver dezes af. De
overige vijf zullen zo rond half één weer in Muiden terug zijn geweest. Een fantastische fietsochtend!
Degenen die, om 9 uur bij het bankje, suggeerden dat Rob het wel eens vergeten kon zijn krijgen toch gelijk
getuige de volgende nagekomen tekst van Rob:
Ai Ai Ai….
Zo’n 500
meter verwijderd van ons vertrekbankje drong het opeens tot me door: vandaag voor het eerst om 9.00 uur! En inderdaad, om
9.50 uur niemand te bekennen. Ik besloot dan maar mijn eigen rondje te rijden, gezien de wind door de polder. Op de Hollandsche
brug kwam mij een grote groep voorbij en met deze groep reden we tussen de 32 en 36 naar Lelystad waar ik ze gelukkig los
kon laten om in Bataviastad van welverdiende koffie te genieten in ons bekende hoekrestaurant. Na de koffie reed ik binnendoor
terug zonder fietsgezelschap en dacht ik met de wind mee een makkie te hebben maar dat viel tegen. De meewind voelde regelmatig
heel anders en mijn pijp bleek toch al behoorlijk leeg te zijn. Ik was blij toen ik neer kon strijken bij golfclub Naarden
waar ik bijtrok met behulp van een Panini ham/kaas en natuurlijk weer koffie.
Thuisgekomen had ik
al met al 105 km met een gemiddelde van 27,9 achter de rug, een goede reden om de rest van de zondagmiddag in de luie stoel
van Parijs-Roubaix te genieten.
Komende zondag hoop ik er weer op tijd te zijn.
3 april 2011 – Rondje
Ronde Hoep – 58 km, ±12°, zwakke zuidenwind, bewolkt – 5 rijders: Rob, Rijn, Marco, Marcel & Michiel
Nog minder rijders bij het bankje dan
de groep die verleden week uiteindelijk bij elkaar bleef. Maar niet vanwege ‘kwaaie koppen’, verschillenden hadden
zich netjes afgemeld. We besloten voor een Rondje Ronde Hoep. Zo gezegd, zo gedaan. Langs Maxis, via Spoorbrug naar Driemond.
Marcel had wat alternatieve routes achter de hand. Om de klinkertjes langs het AR-kanaal te ontwijken reden we via een binnendoor-weg
langs de volkstuintjes naar Driemond. Daar namen we de ‘smalle kant’ van het Gein om vlak voor het buurtje bij
de molen rechtsaf te slaan de Ruwelswal op. Via wat andere weggetjes kwamen we bij het Abcoudermeer uit. Daar kozen we de
Holendrechterweg om via deze leuke, door schrijver dezes nog nooit begane, weg in Ouderkerk aan de Amstel uit te komen. De
Ronde Hoep verlieten we bij de Hoofdweg richting Waverveen. Via het Waverveense Pad kwamen we bij het Achterbos in Vinkeveen
uit. Daarna via de Baambrugse Zuwe naar De Punt in Baambrugge. Onderweg hadden we, na wat overleg, besloten om vanaf volgende
week om 9 uur te verzamelen bij het bankje. Bij De Punt reed schrijver dezes door vanwege andere verplichtingen terwijl de
overige vier zich aan koffie en appelgebak te goed gingen doen. Voorbij Driemond op het klinkertjes gedeelte werd hij nog
voorbij gestoven door een Razende Roeland waar hij slecht met moeite kon aanpikken. Ruim boven de 35 km/h stoven ze naar de
Muiderbrug. Daarna weer alleen verder naar Muiden. Lekker gefietst!
Marcel mailde naderhand zijn vervolg:
buiten
koffie gedronken bij "de Punt". Waar het etablisement zijn naam eer aan deed bij het aansnijden van
de appeltaart. Rein en Marco zullen de rest van de zondag geen honger meer gehad hebben. Vele racefietsen stonden her en der
geparkeerd, maar een ervan trok onze aandacht. Eén voorblad en één achtertandwiel, een hele dikke rode
naaf en een getande riem i.p.v. een ketting. Het nieuwste van het nieuwste(?). Even later stapte de eigenaar ervan op,
en op onze vraag hoe of dit fietste, zei hij met brede grijns "je moet wel erg hard trappen...!" Een andere
racefiets stond met een naar binnengedraaide remhendel, maar dat bleek een gevolg van een valpartijtje van een jonge schone
dame. Zij vroeg zich af of en hoe dit gerepareerd kon worden. Marco, de galante ridder, heeft dit ter plekke voor haar gedaan.
Rein rekende voor ons af en had het voordeel dat de hele groep slechts uit 4 personen bestond. Hij had het zeker ook gedaan
als wij met z'n dertienen waren geweest. Maar wie er niet is, diens voeten worden niet gewassen... Via de brede kant van het
Gein terug en bij Driemond de brug over. Na afscheid van Marco genomen te hebben zijn wij gedrieën door Weesp naar de
Lange Muiderweg gereden. Even later reed Rein rechtdoor naar Muiden en sloegen Rob en Marcel rechts af richting Naardermeer.
Daar gaf Rob er nog een snok aan en arriveerden wij rond eenen bij de torenflat in Naarden. Rob had nu alleen nog het
laatste stukje naar Huizen voor de boeg en verheugde zich al op een middagje fietsen kijken.... Ronde van Vlaanderen. Lekker
gefietst!
27 maart 2011 – Rondje Stichtse Brug – 52 km, ±5-11°, zwakke
noordenwind, zonnig – 13 rijders: Rob, Jan Bijvoet, Gerard Terpstra, Marco, Marcel, Jurriaan, Clemens, Timo, Gerard
Demmers, Tom, Aad, Han & Michiel
Tja, wat moet schrijver dezes nu van de ontwikkelingen tijdens deze rit denken? ‘Korte lontjes’
beschrijft zijn gevoel tijdens de rit nog het best. Maar laten we bij het begin beginnen. Als dertiende man kwam schrijver
dezes bij het bankje aan. Door sommigen werd, niet geheel ten onrechte zoals later bleek, aan het ongeluksgetal gerefereerd.
Rijn stond er in burgerkloffie om ons uit te zwaaien. Hij had het te druk om mee te gaan. Zo druk, dat hij zelfs de kekke
Fiat 500 had gepakt, om de korte afstand tot het bankje te overbruggen. We besloten voor Rondje Knardijk-Oostvaardersplassen.
Op de Zuidpolderweg onstond door het tempo voorin een afscheiding die bij de Hakkelaar was opgelopen tot een 100 á
150 meter. Niet om je erg druk over te maken zou je denken, maar daar dacht Gerard Demmers anders over. ‘Ik ga rechtdoor’
zei hij nors en Marcel en Han volgden hem. De anderen, die in rustig tempo over de Hakkelaarsbrug waren gereden, in verwarring
achterlatend. We besloten niet het nieuwe land op te gaan maar via Naarden de drie weer te kunnen achterhalen. Tom zag dat
niet zitten en keerde terug. In Naarden hield Jan het vanwege de kou voor gezien. De overige acht reden door tot Crailo waar
Rob, na eerst nog even flink tegen de anderen te zijn uitgevaren, er de brui aan gaf. Danig onder de indruk volgde Timo hem,
zodat we slechts met zes man onze weg vervolgden. Wat stond ons nog te wachten? Clemens werd er zowaar filosofisch van: ‘deze
rit is een metafoor van de maatschappij’. Bij het tunneltje onder de A27 besloten we niet door te rijden naar Nijkerk
maar via de Stichtse Brug terug te rijden naar Muiden en in Almere de koffiestop te doen. Na de Stichtse Brug reden we met
wind mee zodat we in een lekker tempo rijdend in Almere-Haven aankwamen. Ondertussen had Jurriaan ons voor de koffie in Muiderberg
uitgenodigd dus reden we door. Tot de Hollandsche Brug werden nog, bij het inhalen van twee kleine groepjes, snelheden boven
de 40 km/u gehaald. Voor twaalven zaten we al lekker buiten bij Jurriaan in het zonnetje aan de koffie. Voor half één
was schrijver dezes al weer thuis. Zo’n bizarre rit had hij nog nooit meegemaakt.
’S Avonds belde Han om te vertellen dat Marcel en hij Gerard
niet alleen wilden laten rijden. Het kwam hen ook vanwege grieperigheid in de afgelopen week niet slecht uit. Via ’s
Graveland e.d. kwamen ze uiteindelijk in de Punt uit voor de koffiestop. Ook kwam Tom hen daar ergens tegemoet, hetgeen bij
hen het vermoeden deed rijzen dat het in de andere groep was geescaleerd. Rond kwart voor één waren ze weer
in Muiden terug.
Hopelijk
kunnen we volgende week weer eendrachtig samenrijden. Han heeft daar wel vertrouwen in.
20
maart 2011 – Haarzuilens – 70 km, ±5-10°, zwakke westenwind, zonnig – 12 rijders: Rob, Hans,
Eric, Marco, Enrico, Jurriaan, Clemens, Herman, Rijn, Aad, Han & Michiel
Het moet niet gekker worden. Negen man stonden reeds bij het bankje
toen Rijn en schrijver dezes arriveerden. De kickoff op vrijdagavond had kennelijk een aantal mensen gemotiveerd want Clemens,
Jurriaan en Hans waren er voor het eerst dit jaar. Rijn wilde meteen weg want laatst was ook niet op hem gewacht. Op het allerlaatste
moment kwam Han nog ‘aankakken’. Volgens hem was het pas één minuut over tien.
We hadden al voor Haarzuilens besloten. Langs Maxis en over Spoorbrug
kwamen we in Driemond. Daarna via Oostzijde Gein naar Abcoude alwaar we een stukje Winkeldijk ‘pakten’ om parallel
aan de A2 op de Vinkenkade uit te komen. Daarna rechtsaf de Baambrugse Zuwe op naar Vinkeveen, Demmerik en Donkereind. Vervolgens
via Noordeinde, Portengense Brug, Zuideinde en Gieltjesdorp naar Haarzuilens waar we in restaurant de Vier Balken aanlegden.
We hadden de hele weg een aangenaam
tempo aangehouden en zonder te vermelden bijzonderheden. De bediening heette ons van harte welkom en aan twee aanéén
geschoven tafels werd als snel koffie en appelgebak opgediend. Aad vergat even zij leeftijd toen hij geen koekje bij de tweede
bak koffie kreeg. Tegen de serveerster zei hij: ‘je bent een snoepie, maar ik wil een koekie’. Het was bijna genant
Na de koffie reden we via AR-kanaal terug naar Muiden. Bij Driemond sloegen Marco, Clemens,
Aad en de gebroeders ’t Hart af richting Weesp. De overigen reden via Muiderbrug terug naar Muiden. Vlak voor Muiden
kreeg Herman nog een lekke band. Helaas ging Rijn’s IJssalon pas komend weekend open Het was een echte voorjaarsrit.
18 maart 2011 – Seizoens-KickOff
– 0 km, ±21°, windstil, (be)nevel(d) – 17 ‘rijders’: Gerard Smeenk, Gerard Demmers, Enrico,
Marcel, Herman, Eric, Han, Timo, Jan Bijvoet, Jan Portengen, Fred, Bert, Rob Wesseling, Rijn, Jurriaan, Clemens & Michiel
In genoegelijke sfeer werd vrijdagavond
de seizoens-kickoff 2011 gegeven bij Graaf Floris. Iedereen heeft het enorm naar zijn zin gehad. De sponsor nam de drank voor
zijn rekening. Bedankt, Rijn! Degenen die we nog niet zondags bij het bankje hebben mogen verwelkomen meldden stoute plannen.
We zullen zien. In het najaar tijdens de afsluiting zullen we een blik terug werpen.
13 maart 2011 – Breukelen
– 62 km, >10°, matige Zuidenwind, bewolkt – 11 rijders: Rob, Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Herman, Eric,
Han, Timo, Aad & Michiel
Elf rijders bij het bankje! Waarvan drie nieuw dit jaar; t.w. Han, Timo en Eric. Het was dan ook boven de 10°
en de meesten hadden zelfs geen overschoentjes meer aan. We besloten tot Haarzuilens. Via Herengracht, Lange Muiderweg,
’s-Gravelandsche weg, Provinciale weg, Dammerweg, Spiegelweg en (Rijn?) Reeweg kwamen we in NhdB waar we een grote groep
fietsers achterop reden. Deze sloegen gelukkig ruim voor ’t Hemeltje af zodat we via de Vreelandse Weg alras in Vreeland
aankwamen. Via het tunneltje onder de N201 kwamen we weer langs de Vecht richting Loenen te rijden. Een fietser met loslopende
hond zorgde voor een splitsing in de groep. De man riep nog: ‘ga toch ergens anders fietsen’. Even later kwam
een auto ons tegemoet. Opeens zette de bestuurder de auto bijna dwars op de weg. Schreewend omzeilden een paar hem, Herman
stond echter voor de auto en de man maakte nog wat dreigende doorrij-bewegingen, waarop Herman in stilstand omviel. Uit woede
wilde hij zijn fiets op de motorkap parkeren, maar hij kon zich beheersen. Na een verhitte discussie (de man had zich geergerd
aan eerdere rijders die hij was tegengekomen), waarbij Marcel even dreigde de man uit de auto te trekken, reden we weer verder.
Achter ons was inmiddels een buurtbewoner met een vervaarlijke haak opgedoken maar hij was (gelukkig) te laat. Ook opvallend
was dat de vrouw van de bestuurder, met een hondje op schoot, tijdens de discussie demonstratief de andere kant opkeek, zo
van ‘hier hoor ik niet bij’. Even voorbij Loenen haakten Rob, Herman en Gerard af, vanwege een koor-optreden in
de Grote Kerk van Muiden ’s middags af. Zonder verdere bijzonderheden kwamen we in Breukelen waar we, in plaats van
in Haarzuilens, voor de koffie bij Expreszo aanlegden. Enrico zei: ‘ vreemd dat Gerard ook afhaakte, hij zit toch niet
in een koor’. Waarop iemand riposteerde: ‘nee, Gerard zit in een dip’. We besloten via Loosdrecht terug
te rijden. Via Breukelerveen, Muyeveld, Boomhoek, Nieuw-Loosdrecht, Oud-Loosdrecht, Kortenhoef, Ankeveen kwamen we weer bij
de N201 uit. Daarna via Overhorn, Keverdijk en Overscheense Weg en Hakkelaar weer naar Muiden terug. Onderweg waren de Muienaren
succesievelijk Aad, Marco, Marcel, Eric en Michiel kwijtgeraakt. Ongeveer 13.15 zullen ze thuis zijn gekomen. Lekkere voorjaarse
rit, vanaf nu gaan we wel de smalle weggetjes met veel fietsers mijden.
6 maart 2011 – Marken – 61 km, ±5°, harde NoordOostenwind,
zonnig – 8 rijders: Rob, Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Tom, Aad & Michiel
Voor de eerste keer dit jaar was Gerard Smeenk bij het bankje. Goed
om hem weer te zien. We wachtten nog even of Han zich nog zouden melden, de dag ervoor had hij Enrico nog bezworen, met aan
zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, aanwezig te zullen zijn. Helaas. Tom had Rijn afgelopen week nog ontmoet. Rijn is
twee weken niet aanwezig. Twee weken terug was Rijn iets te laat bij het bankje en is ons nog tot zo’n honderd meter
genaderd in de achtervolging alvorens hij moest afhaken. Een belletje was misschien beter geweest. We wilden het pas geopende
pad langs de kust van Muiden naar Maxis proberen en zodoende kozen we voor een bestemming in Waterland. Deze keer niet Monnickendam
maar Marken. Voor velen geen alledaagse bestemming, sommigen waren er zelfs nog nooit geweest. Gerard reed tot zijn huis met
ons mee, toen moesten we het verder alleen doen. Eerst IJburg, Schellingwouderbrug, Ransdorp. In een, vergeefse, poging de
pittige wind te ontlopen reden we door tot de dijk. Helaas boodt dat geen soelaas. Na Uitdam bij de T-kruising rechtsaf naar
Marken, waar we nog even flink door moesten trappen. In Marken liepen al aardig wat dagjesmensen rond, maar we konden aan
de haven een restaurant vinden waar je zelfs in de zon en uit de wind kon zitten. De helft koos voor buiten, de andere voor
binnen. Op de twitter-account van TCMuiden staan wat fraaie foto’s. Na de koffie meestens voor het lapje via Zuiderwoude
terug naar de Schellingwouderbrug. Bij de stoplichten voor de Amsterdamse-brug stond een Saxo-Bank renner. Als een speer ging
hij er vandoor met een aantal van ons in zijn kielzog. Tegen de veertig ging het tegen de brug op. Schrijver dezes verschoot
hier zijn laatste kruit wat erg onverstandig bleek want de rest van de tocht ging tegenwind. Via de Nesciobrug, Diemerzeedijk
en het nieuwe fietspad kwamen we weer in Muiden uit. Hier haakten Marco, Gerard en Enrico af. Op de Zuidpolderweg kwam Han
ons tegemoet rijden??? Even later vond schrijver dezes het welletjes, haakte af en reed op een rustig tempo de laatste kilometer.
Lekker gefietst en het voorjaar komt steeds dichterbij.
20 februari 2011 – Amersfoort (Dierentuin) – 71 km, 0-2°,
harde Oostenwind, bewolkt, op het laatst een bleek zonnetje – 9 rijders: Rob, Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Herman,
Tom, Aad & Michiel
Hadden
we al verleden week even de illusie dat de lente op uitbreken stond dan werden we vandaag weer herinnerd aan Koning Winter.
Een snerpende wind blies uit het Oosten. Toch weerhield dat negen man niet naar het bankje te komen. Vanaf de Hakkelaar reden
Rob, Herman, Tom, Marcel en Michiel gebroederlijk naar het bankje, tegemoet gereden door Gerard, waar Marco stond te wachten.
Ook was Aad er vrijwel gelijk en nauwelijks later Enrico. Marco reed nog even naar de Kloosterstraat om te kijken of Rein
er soms aankwam maar dat bleek tevergeefs. Gerard stelde een cafeetje bij de Amersfoortse dierentuin voor en zo togen we naar
het Oosten. Herman haakte bij Naarden helaas af omdat hij het naar zijn zeggen maar niet warm kreeg en zijn vakantie naar
Suriname niet in gevaar wilde brengen. Tot na Paleis Soestdijk reden we de geëikte wegen. Daarna volgden we, niet tot
een ieders genoegen, de doorgaande weg door Soest en daarna naar Amersfoort om even voorbij de dierentuin bij Petit-Restaurant
de Vlaschakkers aan te leggen.
Binnen,
maar bij het raam, was het niet al te warm maar dat leek ons een goede voorbereiding om na de koffie niet geheel verpieterd
naar buiten te stappen om op de fiets te verkleumen. Het was weer gezellig, zeker omdat iedereen wist dat Aad zou trakteren.
Pas nadat hij had afgerekend, je weet het met Aad maar nooit, hieven we een welgemeend lang-zal-ze-leven aan voor de zeventig-jarige!
Aad vertrouwde ons toe: ‘ik zie elke dag als een cadeautje’, waarop Rob reageerde: ‘oh nee, niet weer, hé’.
Enrico riposteerde daarop: ‘dat hoort Rob natuurlijk al elke dag in zijn praktijk’. Lachend stapten we de kou
weer in. Marcel had tijdens de koffie al voorgesteld om via het Eemdal terug te rijden. Aldus geschiedde. Via mooie landweggetjes
kwamen we, meestens voor de wind rijdend, bij Eembrugge en A1 uit. Daarna via de Eemnesserpolder naar het tunneltje onder
de A27 en verder langs Laren richting huis. Bij Jan Tabak haakte Rob af, bij Lokhorst deed Marcel dat en bij de Torenflat
Aad en Tom. Daarna reden de overige vier via de Overscheense weg richting Muiden. Marco koos het Ton Storkpad naar Weesp en
Michiel stapte bij de Hakkelaar af. Enrico en Gerard zullen tegen half twee in Muiden zijn teruggekeerd. Koud maar fijn gefietst.
13 februari 2011 – Haarzuilens – 71 km, ±8°,
zwakke tot matige zuidenwind, bewolkt – 8 rijders: Rob, Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Herman, Rijn & Michiel
Marcel, Rob en Herman kwamen net bij
de Hakkelaar de bocht omzeilen toen schrijver dezes daar op zijn fiets stapte. Vlak voor Muiden kwamen we eerst Gerard en
later Marco tegen die bij het bankje niemand hadden aangetroffen en dachten dat ze alleen moesten rijden. Even later kwam
eerst Enrico en later Rijn nog aanrijden. Voor de laatste de eerste keer op de fiets sinds de verjaardagsrit van Gerard Smeenk
afgelopen november. Nou dat heeft hij geweten!
We besloten voor Haarzuilens. Langs Maxis en over Spoorbrug kwamen we in Driemond. Daarna via Oostzijde
Gein naar Abcoude om via de Rijkstraatweg in Baambrugge te geraken. Via de Baambrugse Zuwe reden we naar Vinkeveen, Demmerik
en Donkereind. Vervolgens via Noordeinde, Portengense Brug, Zuideinde en Gieltjesdorp naar Haarzuilens waar we in restaurant
de Vier Balken aanlegden.
We
hadden de hele weg een aangenaam tempo aangehouden hoewel Rijn daar anders over dacht. Aad vierde zijn
70-ste verjaardag thuis en we konden het niet laten om hem per SMS te feliciteren maar vooral hem op zijn tractatieplicht
te wijzen. Zijn bericht terug was: ‘of hij het in drie termijnen kon voldoen’.
Na de koffie dreigde de zon door te breken en met een aangenaam voorjaarsgevoel
aanvaarden wij de terugrit. Via Gieltjesdorp, Kortrijk en Breukelen kwamen we langs de oostzijde van de Vecht te rijden. Wederom
in een aangenaam tempo reden we via Nieuwersluis, Loenen, Vreeland en NHdB naar de Vechtbrug. Hier sloeg Rijn linksaf om eindelijk
van ons verlost te zijn en in nog aangenamer tempo naar huis terug te rijden.
Bij de Keverdijk reed Marco door naar Weesp, bij de Visserij reden Marcel, Rob en Herman
richting Naarden en bij de Hakkelaar stapte schrijver dezes af. Enrico en Gerard zullen ± kwart over één
in Muiden zijn teruggekeerd.
Een
rit met voorjaarsachtige allure!
6 februari 2011 – Breukelen – 56 km, ±10°, harde zuidwestenwind met zware windvlagen, bewolkt – 8 rijders:
Rob, Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Herman, Aad & Michiel
Er stond, al een paar dagen, een puist wind. Toch liet niemand van de ‘illustrious eight’
verstek gaan. We besloten voor Breukelen. Via Herengracht, Lange Muiderweg en ’s-Gravenlandsche Weg werd naar de Provinciale
Weg gekoerst en daarna voor de Vechtbrug linksaf te slaan de Dammerweg op richting Nederhorst den Berg. Bij de sluis naar
de Spiegelplas sloegen we rechtsaf om via Hinderdam op de Nieuwe Dammerweg terecht te komen om meteen weer rechtsaf te slaan
de Eilandse Weg op. Bij de Torenweg reden Marco en Rob rechtdoor terwijl de anderen (de modder vrezend) linksaf sloegen richting
NdB. Via Overmeerse Weg en Vreelandse Weg werd koersgezet naar Het Hemeltje. Pas vlak voor Vreeland waren Rob en Marco (niet
onder de modder!) weer ‘bij’.
Na Vreeland kwamen we via Loenen, Mijnden en Nieuwersluis zonder verdere bijzonderheden in Breukelen aan. Bij
ExpressZo namen we, zonder Aad die direct door naar huis ging, plaats aan de ronde tafel. We bespraken de opkomst van Jolande
Sap en de aftocht van Femke. Verder verhaalde Herman van een onschuldige sjans in een Haarlems café. Hij moest er nog
van glunderen.
Na de koffie
reden we over de AR-kanaal brug naar de westkant van het kanaal. We zouden de wind meehebben. Dit was weliswaar het geval
maar wel schuin achter. Tijdens vlagen zwabberden we soms over de weg. Ruim boven de dertig km/u rijdend kwamen we via Driemond
bij de spoorbrug waar Marco richting Weesp toog. De anderen reden naar de Muiderbrug om lekker voor de wind naar Muiden terug
te koersen. Daar waren we ongeveer tien voor één. Ondanks de wind lekker gereden.
30 januari 2011 – ’t Hoogt,
Soesterberg – 75 km, -1 - +1°, matige NoordOostenwind, bewolkt – 7 rijders: Marcel, Enrico,
Marco, Gerard, Rob, Aad & Michiel
Zaterdagavond
belde Herman om te zeggen dat hij, en waarschijnlijk Rob en Marcel ook, vanwege de verwachte ijzige kou van de rit afzag.
Het viel reuze mee en Rob en Marcel waren er ook gewoon. Als laatste was schrijver dezes bij het bankje en zijn stem voor
’t Hoogt bleek de doorslag te geven. Her en der waren de stukken weg wat opgevroren, zodat voorzichtig rijden en vooral
niet remen geboden was, maar over het algemeen was de weg prima.
Zonder veel bijzonderheden, alleen Rob viel een keer om toen hij niet uit zijn toeclips kon komen,
kwamen we bij het ’t Hoogt aan. Altijd gezellig daar, er werd weer veel gelachen. De locatie van de seizoen-kickoff
op 11 maart a.s. kwam ter tafel. De keuze in Muiden beperkt zich tot Fort H of Graaf Floris omdat andere locaties verschillende
rijders om hen moverende redenen niet zo bevalt. Ook begint de afwezigheid van Rijn op te vallen. Op 21 november j.l. gaf
hij voor het laatst act de presence. Na zo’n drie kwartier stapten we weer op. Brrr, dat valt altijd weer tegen. Verderop
stond een ziekenauto en werd volgens Enrico, die er even heen gereden was, een mountainbiker verzorgd. Rob stelde een route
over de nu opengestelde landingsbaan van vliegveld Soesterberg voor. Snelheden tot boven de zestig spookten door onze hoofden.
Groot was onze teleurstelling dat de baan alleen in dwarsrichting overgestoken mocht worden want op zo’n vijftig meter
haal je natuurlijk de voorgestelde snelheid niet. Vlak voor Lage Vuursche reed schrijver dezes lek. Een lelijke doorn was
de dader. Aad had het koud of haast want in no time had hij de band verwisseld. Daarna kwam Marcel met zijn wondercapsule
en blies de band in 1 seconde weer op tot 7 bar. Hij zei wel: ‘je hebt nu wel slagroom in je band’. Binnen 5 minuten
zaten we weer op de fiets. Volgens Aad de snelste bandenwissel uit de clubhistorie.
Rob sloeg af naar Huizen bij de Brediusweg. Marcel sloeg af naar Naarden bij Lokhorst.
Aad sloeg af bij Torenflat richting Hilversumse Meent. De overige vier reden over de Overscheense Weg naar Keverdijk waar
Marco het Ton Storkpad naar Weesp koos. Over half twee stapte schrijver dezes af bij de Hakkelaar. Enrico en Gerard reden
als echt ‘Muienaars’ het laatste stukkie. Een fijne rit door een mooie omgeving.
23 januari 2011
- Monnickendam - 58 km, 4-6° graden, matige NoordWestenwind, bewolkt, soms (mot)regen
– 6 rijders: Enrico, Rob, Marco, Herman, Marcel & Michiel
Dachten
we met de lekke banden van verleden week het treurig dieptepunt te hebben bereikt, werd er toch weer een record gebroken.
In de Naarderstraat riep Herman ‘lek’ en moest, onder blikken vol leedvermaak van vroege Ome Ko bezoekers, bij
de Sluisbrug Herman’s band verwisseld worden. Lek rijden binnen 200 meter na vertrek, kan het sneller?
Daarna reden we via Diemerdammersluis, IJburg, Schellingwouderbrug, Ransdorp, Holysloot
en Uitdam naar café-restaurant de Zwaan op de Middendam. Marco had het meeste kopwerk gedaan maar langs de dijk Marken-Monnickendam
gaf ook een ons onbekende mountainbiker er een goeie snok aan.
Het was weer goed toeven in het café.
Er werd weer veel gelachen. Nieuwtjes: Enrico’s carbon frame is door Giant goedgekeurd en word door Allizi weer mooi
opgebouwd, Fred wordt weer wethouder dus we zijn benieuwd of hij in training blijft om zich in het voorjaar weer bij ons te
voegen en Herman heeft afgelopen week een poging gedaan om met zijn kleinzoon te hardlopen maar dat is hem vies tegengevallen
want na al die jaren van stilstand kwam hij niet verder dan wat dribbelen en zijn kleinzoon is weer een illusie armer :-)
Op de terugweg kon van het opgebouwde windsaldo
worden geprofiteerd. Via Zuiderwoude, Ransdorp en Schellingwouderbruggen werd, langs de westkant van het AR-kanaal, naar de
Muiderbrug koersgezet. Daar ging Marco rechtdoor om snel in Weesp nog van de tweede helft van Utrecht-Ajax getuige te kunnen
zijn. Gezien de uitslag had hij zich die moeite beter kunnen besparen. :-(
De anderen waren zo rond enen weer in Muiden terug. We zaten onder bagger maar hebben lekker gefietst.
16 januari 2011 – Breukelen
– 54 km, ±8°, matige zuidenwind, bewolkt – 7 rijders: Gerard, Marco, Enrico, Marcel, Herman, Aad &
Michiel
Als laatste kwam schrijver dezes al over negenen bij het bankje aan. Er was al voor richting Breukelen en eventueel
naar Haarzuilens gekozen. Via Herengracht, Lange Muiderweg en ’s-Gravenlandsche Weg werd naar de Provinciale Weg gekoerst
en daarna over de Vechtbrug en linksaf de Klompweg op richting Nigtevecht.
Over de sluis werd linksaf geslagen de Vreelandse Weg op richting ..................., u raadt het al, Vreeland.
Even voor de kaasboerderij gaat de Vreelandse Weg over in de Nigtevechtse Weg om begrijpelijke redenen. De wegen zijn hier
en daar behoorlijke slecht uit de vorstperiode gekomen. Even voor Vreeland bonkte Enrico in een groot gat waarbij zijn bidon
uit de houder schoot maar ook erger zijn achterband meteen plat was. Volgens Aad een zuiver geval van ‘snake bite’.
In het gras naast de weg werd de band verwisseld. Helaas bleek dit gras het toilet van de plaatselijke honden te zijn, zodat
Aad met een typisch gevalletje ‘poep aan de schoen’ verder moest. Herman besloot terug te keren ivm andere verplichtingen.
Toen Enrico weer opstapte riep hij meteen: ‘lek’. Tijdens de klap was ook de voorband door een ‘snake bite’
getroffen. Volgens Aad zijn we met TCMuiden nog nooit door een dubbele lekke band op hetzelfde moment getroffen.
In Vreeland staken we de Vecht weer over om via de oostelijke
oever via Loenen, Mijnden en Nieuwersluis zonder verdere bijzonderheden naar Breukelen door te stomen. Bij ExpressZo namen
we plaats aan de ronde tafel. Gerard had appelbollen ontdekt zodat hij en schrijver dezes zich daaraan te goed deden terwijl
de anderen het bij de conventionele appeltaart hielden. Gerard zat echt op zijn praatstoel. Familie-wederwaardigheden en vakanties
in Indo-China kwamen aan de orde. Er werd weer veel gelachen!
Na de koffie bleek dat de achterband van Enrico langzaam ‘afliep’. We besloten daarom de kortste weg
naar huis te kiezen. Daarom via dezelfde weg terug naar Vreeland en daarna via Hemeltje, Nederhorst den Berg en Uitermeer.
Hier sloegen Marco, Gerard en Enrico linksaf om weer over de Vechtbrug te rijden, richting Weesp. Aad, Marcel en schrijver
dezes sloegen rechtsaf richting Fort Uitermeer. Bij de Uitermeersluis sloegen Aad en Marcel rechtsaf de Kreugerlaan op, zodat
schrijver dezes alleen de laatste kilometers naar de Hakkelaar af moest leggen. Echter bij de Visserij hoorde hij luid zijn
naam roepen en bleken Gerard en Enrico van hun dwaalweg te zijn teruggekeerd. Bij schrijver dezes thuis werd er nog even wat
lucht in de achterband van Enrico gepompt want hij reed soms al op de velg.
Even over enen zijn Gerard en Enrico weer in Muiden teruggekeerd. Een mooie fietsmorgen!
Nagekomen bericht: later op de zondag kreeg schrijver dezes een voice-bericht
van Aad dat deze op de Kreugerlaan was lek gereden en zelfs een scheur in de buitenband had opgelopen. Evengoed was hij toch
thuisgekomen!
9 januari 2011 - De Punt, Baambrugge - 54 km, 2-6° graden, matige ZuidWestenwind,
zonnig – 7 rijders: Enrico, Rob, Marco, Gerard, Aad, Herman & Michiel
Toen schrijver dezes zijn pad afliep kwamen juist Herman en Rob bij de Hakkelaar
de bocht om. Gezamelijk reden zij naar het bankje waar zij Marco en Gerard aantroffen. Tegelijk kwam ook Aad aanrijden even
later gevolgd door Enrico.
Na elkaar
de hand te hebben geschud en een gelukkig, gezond en sportief 2011 te hebben gewenst besloten we via Muiderbrug, Driemond,
Gein, Abcoude, de Waver en Vinkeveen naar de Punt te rijden. Met uitzondering van een zeldzame plek was het niet glad meer
en later begonnen de wegen zelfs op te drogen. In een stevig tempo, althans voor sommigen die een aantal weken niet hadden
gesport, reden we naar Baambrugge. Aan de grote tafel in dit gezellige café werd weer heel wat afgelachen. Met name
de vraag van Herman aan Enrico hoe het nu ging met hem naar aanleiding van de val begin september vorig jaar veroorzaakte
de nodige hilariteit. Ook werden nog wat serieuzere zaken besproken m.b.t. de agenda voor het komende seizoen. Het lijkt een
goed idee om nu al een aantal zaken op de ‘main-page’ van onze site aan te geven v.w.b. seizoen kickoff-etentje
(vandaag definitief vastgesteld op vrijdag 11 maart), Schoonhoven-memorial en Ardennen-weekend.
Met het zonnetje in de rug en de wind opzij reden we langs het AR-kanaal
tot Driemond waar we kozen voor de Hoge Brug. Langs de Gooilandse Weg reden we naar Uitermeer waar Aad vanwege, naar later
bleek, afgesloten Kreugerlaan rechtdoor naar de Hilversemse Meent koerste. Bij de Keverdijk ging Marco rechtdoor op Weesp
aan, bij de Visserij togen Rob en Herman richting Naarden en Huizen en bij de Hakkelaar stapte schrijver dezes af. Enrico
en Gerard zullen zo ongeveer tien voor één in Muiden zijn teruggekeerd.
Het was prachtig fietsweer en een mooie start van het seizoen.
Na een paar minuten was hij er en reden we verder om bij de Keverdijk de kreet ‘lek’ van Han te mogen aanhoren.
Één en ander was al genoeg om hem tot schlemiel van de dag te mogen uitroepen maar het was nog niet op. In een
bleek zonnetje werd de buitenband geinspecteerd en een nieuwe binnenband geplaatst. Daarna tot Nijkerk geen bijzonderheden
of het moet het bijzonder aangename tempo zijn geweest en de fraaie, nevelige polderbeelden. De ‘haven’ was dicht
zodat we, over de brug op het nieuwe land, naar het ‘honden-restaurant’reden. Daar waren, tot Herman’s grote
vreugde, nog geen honden te bekennen. Er moet toch een Freudiaanse verklaring zijn voor zijn afkeer van hondenbezitters van
het vrouwelijk geslacht. Binnen in het zonnetje was het goed toeven zodat we enigszins verpietert weer opstapten. Gelukkig
stond er weinig wind en die er stond hadden we mee. Via de Slingerweg kwamen we langs de Eemmeerdijk te rijden. Ook hier weer
meest in een aangenaam tempo langs de windmolens en onder de Stichtse Brug door. Vlak voor Almere-Haven riep Han weer: ‘lek’.
Kennelijk was bij de eerste lekkage nog iets scherps in de buitenband achtergebleven. Han besloot bij te pompen in plaats
van nog een binnenband op te offeren. Zodat we kort na Almere-Haven weer stopten. Rijn besloot met Herman rustig door te rijden
maar opeens kregen een aantal anderen een verschrikkelijke haast, zodat Marco, Aad en schrijver dezes alleen bij Han overbleven.
Meteen toen Han uitgepompt was zette Marco een moordend tempo in zodat we voor de Hollandse Brug de anderen al weer te pakken
hadden. Tegen de brug op werd ook nog even gas gegeven en werden de longen nog even op de proef gesteld. Onderaan reden de
Gooiers richting Golfbaan en de overigen richting Hakkelaar. Onderweg werd nog een aantal keren bijgepompt. Toch fijn gefietst
mede vanwege het prachtige herfstweer.